این نمایشگاه به مدت سه روز در هتل هیلتون شهر Newark از ایالت نیوجرسی برگزار شد که مکان نمایشگاه فقط حدود ۱۵ کیلومتر از منطقه منهتن (آسمانخراشها و ساختمانهای بلند) شهر نیویورک فاصله داشت.
بدون شک کوچکترین نمایشگاهی بود که تا حالا دیده بودم، ولی منظم بود و فقط با تهیه بلیط میشد شرکت و تک تک بلیط ها رو بررسی میکردند و tag های کاغذی دور مچ برای شرکت کنندگان میبستند.
برای اولین بار صدای اسپیکر Marten سوئدی مدل بوکشلف Parker Duo رو شنیدم و باورم نمیشد که یک جفت بوکشلف کوچولو اینقدر من رو درگیر کنه. چون صدا بسیار نرم و لطیف و برای مخاطبان Audiophile که قشنگ روزی چند ساعت وقت میگذرونن ساخته شده بود. ولی متأسفانه وقتی دیدم یک ساب سیلد Rel کنارش match هست، خوشم نیومد و دلسرد شدم چون دیگه نمیشد قضاوت انجام داد ولی صدای فوقالعاده ای بود.
برند آلمانی Burmester اومده بود در دو سالن یکی مدل B38 و دیگری مدل واقعاً شیک و چشم نواز B28 با Integrated Amp های خود این برند ست کرده بود.
واقعیتش مقوله صدا سلیقه ای هم هست، ولی این برند با این برچسب های قیمتی خوب صدا نمیداد. تعادل حس نکردم، خنثی مثل اجرای زنده حس نکردم و کلا خوب نبود، شاید اگر از power amp و پری و دک خوب هر کدام جداگانه استفاده میشد اون وقت ماجرا متفاوت بود. من هم به اون آقا رفتم با خنده متلک گفتم که شما همون اسپیکر سازهای خودروهای پورشه و مرسدس هستین ؟!!! اونم خندید و گفت آره.
بریم سراغ یکی از بدترین ها
و اون هم کل برند Legacy Audio بود. اون صدایی که من از Focus SE شنیدم حالم رو بد کرد، واقعاً یک برند چقدر میتونه بد باشه !!!
با خودم گفتم شاید درست ستاپ نکردن، چون با آیپد و اپل میوزیک برای حُضار موزیک انتخاب میشد. در مورد صدا این رو بگم که اون اسپیکر بزرگ چینی یکبار مصرف ها که در کف خیابان میفروختند رو یاد آوردم.
در مورد اسپیکر های PS Audio FR 20 که ظاهر جذابی داشتند نظری ندارم، چون خوب و در گیر کننده نبودند و اونچنان بد هم نبودن که با آمپ های PMG ستاپ شده بودن.
یا اون اسپیکر غول آسای هورن Odeon Audio مدل Carnegie واسه من درگیر کننده نبود، ولی بهترین صدا در بین اسپیکرهای هورن بود که تا حالا شنیدم!!!
یک برندی به نام Iso Acoustic که کارشون طراحی پایه های اسپیکر بود. خصوصا اون ۴ گوشه که در اکثر اسپیکرها سوزنی هستند.
یک دمو گذاشته بودند و از اهمیت این پایه ها میگفتند و دو جفت اسپیکر از یک برند آورده بودند که تفاوت صدا با استفاده از ضربه گیرها و بدون استفاده از اونها توضیح بدهند.
دوباره Linn Audio مدل 360 رو دمو کرده بود و این بار اکتیو با یک قیمت کهکشانی !!!
صدا بدتر از مدل Passive شده بود، چون در نمایشگاه فلوریدا این صدا رو خیلی علاقه داشتم و گرم بود.
منتها نماینده که یک خانم با لهجه اسکاتلندی بسیار خوش برخورد بودند و گفتم صدای خوبی رو میده ولی یک جفت فوکال Sopra No.3 با دک Aurender و یک آمپ معقول باز از لحاظ قیمتی نصف این اسپیکرهای اکتیو شماست که پاسخ بهم داد که این مدلهایی رو که نام میبری من هم شنیدم و فوقالعاده هستن ولی گرما warm بودن Linn رو ندارن و پیشنهاد میکنم مدلهای پایه Linn با قیمتهای معقول تر رو صداشون رو بشنوی که بهش گفتم احتمالا باید یک سفر هم به اسکاتلند بیام چون طبیعت و nature اونجا رو علاقه دارم.
گزارش داره طولانی میشه و من باید دو برند دیگه رو نام ببرم که یکی از اونها تحلیلش کار استاد برزین هست چون خیلی بحث برانگیز و controversial هست.
برند Von Schweikert مدل Ultra 7 Foundation رو جناب استاد برزین باید نظر بدن که با آمپ های Westminster lab دمو شده بودند. چون قیمت اسپیکر نزدیک ۲۰۰ هزار دلار بود و همچنین نیمه Active برای تنظیم gain صدا با توجه به وضعیت اتاق بود که بهشون به جای passive, هایبرید گفته میشد. صدایی بدی رو اصلا نمیداد ولی با این برچسب قیمت میخواد با فوکال یوتوپیا مایسترو مو اندازی کنه یا Wilson Audio ها ؟!!!
اسپیکر مورد بحث پیچ های تنظیم برای Gain صدا داشتند ولی فاقد آمپ بودند؟!
برند Audio note با اون اسپیکر AN-E که با آمپ خود کمپانی ستاپ میشه باید همه جا باشه! صدای بالانسی رو داره و الفبای مخصوص به خودشون در صدا رو دارند ولی اینکه ساعتهای طولانی بشه با موزیک بوسیله اونها خودمون رو ریلکس کنیم، بعید میدونم!
برند Technics درسته که آلومینیوم های برس خورده شیک و لاکشری دارند ولی از اسپیکر اون صدای مناسب و اصیلی رو نمیشد حس کرد، اسپیکر با آمپ خود کمپانی مچ بود.
بریم سراغ گل سر سبد و برنده از نظر خودم:
و اون هم آمپلی فایرهای برند Soul Note با اسپیکرهای Albedo Agadia بود.همون صدای بالانس و گرم و لطیف و دلنشین رو همراه داشتن ولی باز به صدای PMC Fenestria که اوایل امسال گوش دادم نمیرسیدن ولی من باید به آمپ های Soul Note که مدل A-3 P-3 و clock و ... دمو بودن رو تحسین کنم.
جمع بندی نمایشگاه:
این اولین سفر من به شهر نیویورک بود، اگر به بهانه فقط نمایشگاه سفر و هزینه کرده بودم یک شکست محسوب میشد، چون خیلی کوچولو و محدود و خصوصی بود و صداهای عالی رو نمیتونستم زیاد بشنوم.
ولی چون اولین بار بود که مناطق توریستی نیویورک و خود نیویورک رو میدیدم تبدیل به یک سفر زیارتی و سیاحتی خوشبختانه شد.
در پایان برای مدیر و نویسندگان و همگی همراهان آرزوی تن سالم و شادی در هر حال (حالا هر شرایطی که میخواد باشه، خصوصا شرایطی که قابل تغییر بصورت شخصی و تکی برای خود ما نیست!) رو دارم.