Home Theater Center
مرکز بررسی سیستم های صوتی و تصویری
این اولین بررسی فیلمی بروی بلوری با صدای دالبی ادموس در این سایت و شاید اینترنت فارسی هست, پیش از این هم نسخه های زیادی با صدای دالبی ادموس مورد بررسی قرار دادم, که به دلیل نداشتن سیستم ادموس, بروی پیکربندی 7.1 بررسی کردم. مثل همیشه بدون این که به بخش هنری فیلم کاری داشته باشیم, بریم ببینم "Hacksaw Ridge" در صدا و تصویر چی برای گفتن دارد.
کامپوننت های تست:
نمایشگر سامسونگ 4K HDR
پری آمپلی فایر یاماها CX-A5100
پاور آمپلی فایر یاماها MX-A5000
بلوری پلیر OPPO UDP 203
بلندگوهای اصلی و مرکز فوکال الکترا
بلندگوهای ساراند فوکال سری 800
بلندگوهای سقفی فوکال
ساب ووفر SVS PB13-Ultra
کابل های بلندگو AudioQuest
کابل های AudioQuest HDMI سری Pearl
مدتی هست که کابل HDMI 2.0 از برند فوق محبوب من AudioQuest سری Pearl در مدار دارم, یک کابل های اند فوق العاده با Neutrality بی نظیر که از مهم ترین شاخص های یک کابل رفرنس بحساب میاد. درست مثل کابل Wireworld وفادار و سریع است. این کابل به یک هفته کارکرد نیاز داره تا کاملا "Break-in" بشه. مطلب "دوره گذرا در كابل" مطالعه کنید.
تصویر:
مراحل DI (Digital intermediate) فیلم زیر نظر کارگردان "مل گیبسون" انجام شده است, و نتیجه بنظر من کار تمیزی شده, تصویر این فیلم بی نقص نیست, اما ضعیف هم نیست, در نسخه ی U.S فیلم شاهد یک تصویر شسته رفته هستیم که کارگردان نخواسته با برجسته کردن یکسری از شاخص های تصویر مثل فیلترهای عجیب و غریب رنگ و گرینی کردن سکانس های جنگی بار دراماتیک فیلم بالا ببره... و در طول فیلم تماشاچی ویدئوفایل بیشتر از خود فیلم درگیر این باشه که اگر این فیلتر بروی این سکانس نبود, چقدر تصویر قشنگ تر میشد, و یا اگر این میزان گرین دونه درشت تصویر تا این حد کثیف نمی کرد من بافت زیباتری از فیلم میدیدم, و...!
Hacksaw Ridge بروی بلوری تصویر بسیار تمیزی داره, عاری از گرین و نویز دیجیتال, فقط در سکانس داخل کلیسا کمی نویز دیجیتال در بخش های تاریک تصویر وجود داره که اصلا محسوس و اذیت کننده نیست. میانگین حجم بیت ریت تصویر بین 28 تا 30 مگابیت در ثانیه هست, که برای سکانس های اگشن فیلم میزان نسبتاً قابل قبولی بحساب میاد, فیلم در نسخه ی خانگی بسیار دقیق فشرده سازی شده, کنترل بیت ریت متغییر VBR یا Variable Bit Rate بسیار در حفظ کیفیت تصویر در سکانس های سنگین که حجم زیادی از تصویر متحرکت هست و پردازش بروی پیکس های زیادی انجام میشه مهم است. بسیاری از فیلم ها به دلیل عدم کنترل دقیق در فرآیند فشرده سازی و VBR ضعیف کیفیت و وضوح تصویر مخصوصاً در سکانس های شلوغ از دست میدن! اما در نسخه ی بلوری و 4K بلوری این فیلم کار بسیار تمیز و دقیق انجام شده است.
یکی از نکات بسیار جذاب در این فیلم وضوح و بافت بسیار دقیق و برجسته سوژه هاست, بافت پارچه و پوست درخشان نمایش داده میشه, این میزان از وضوح در نسخه ی 4K HDR همراه میشه با کنتراست و عمق رنگ عالی که لذت دیدن این میزان از جزئیات تصویر به اوج میرسونه.
رنگ در نیمه ی اول فیلم کمی گرم و درخشان هست, که با توجه به فضای فیلم بنظرم کاملا جذاب و لازم بود, در نیمه ی دوم و شروع سکانس های جنگی هم به هیچ عنوان از شدت کروما (chroma ) رنگ کم نمیشه, و ولیو (value ) رنگ حفظ میشه, فقط رنگ ها به درجه نرمال نزدیک تر میشن, بنظرم رنگ در تاثیرگذار بودن صحنه های که اجزای بدن سربازها در اثر برخورد گلوله های کالیبر بالا و انفجار ها از هم جدا میشه بسیار زیاد تاثیرگذار است.
در تصویر این فیلم دوست داشتم در سکانس های شب کمی عمق سیاهی بیشتری میدیدم! میزان کنتراست سکانس های شب بد نبود, اما میتونست بهتر و عمیق تر باشه, مخصوصاً در نسخه بلوری عادی بیشتر نیاز به سیاهی عمیق تر احساس میشه, اما باز هم تاکید می کنم این میزان از کنتراست و عمق سیاهی حتی در نسخه عادی بلوری اصلا اذیت کننده نیست. در نسخه ی 4K به دلیل تصویر HDR این مشکل تا حد زیادی برطرف شده است, اما باز هم میتونست بهتر از این باشه. در کل تصویر در نسخه ی خانگی فیلم Hacksaw Ridge تقریباً بی نقص و در بسیاری از مواردی که بهش اشاره شد لذت بخش است.
صدا:
جذاب ترین بخش از نسخه ای خانگی Hacksaw Ridge صداست, یکی از بهترین های Dolby Atmos با پیکربندی 7.1.4 که جایزه اسکار بهترین میکس صدارو برای آقای "Kevin O'Connell" به همراه داشت, هنوز هم وقتی Hacksaw Ridge در ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ی تطبیقی با Thirteen Hours قرار میدم, نمی تونم یکی را بهتر بدونم! و میگم 13Hours یا Hacksaw Ridge
اولین شوک در اولین شکیک مستقیم نیروهای ژاپنی به سربازان آمریکایی دریافت می کنید, زوزه گلوله ها از ساراند های پشتی وارد ساراندهای کناری میشن و کنار گوش بیننده وارد یکی از کانال های اصلی جلوی میشن صدا در اولین لحظات درگیری شوک کننده ست, همزمان با صدای شلیک ها, انفجار خمپاره ها شروع میشه و پاشیده شدن خاک و سنگ به هوا و اینجاست که چهار کانال سقفی وارد مدار میشن, تیکه های شن و سنگ پاشیده میشه به سمت سقف و سپس به پایین ریخته میشن, بلعکس اکثر فیلم های که بروی پیکربندی دالبی ادموس شنیدم, در این فیلم هر چهار کانال سقفی جدا فعال هستن, فوق العاده کانالیزه و افکتیو صدا در هر چهار کانال مستقل فعال هست.
دیالوگ درخشان شنیده میشه, در اوج درگیری ها جزئیات گفتگوهای واضح و کاملا جدا از کانال مرکز شنیده میشه, در هیچ لحظه ای احساس ضعیف یا عقب بودن صدای دیالوگ ندارید.
موزیک متن مخصوصاٌ در اواخر فیلم بر جریان افکت های جنگی و دیالوگ ها قالب هست و حس ارکسترال کاملا منتقل می کند.
نکته مهم در تعریف درست صدای ساراند, اتقال حال و هوای صحنه در پشت دوربین هست, من باید ماجراهای خارج از کادر تصویر توسط کانال های ساراند متوجه بشم, کاری که در Hacksaw Ridge عالی انجام میشه, من صدای یک شلیک از فاصله های دور در ساراند ها می شنوم, صدا به من نزدیک میشه و سپس برخورد یا انفجار صورت میگیره, ساراند ها تنها یک صدای پیرامونی و لحظه ای نیستن, صدای ساراند کامل بخشی از داستان و اتفاقات خارج از کادر هست.
در این فیلم سه لایه صدا داریم, بخش ساراندها, کانال های سقفی و کانال های جلو, هر یک از این سه بخش در سکانس های جنگی جداگانه فعال هستن و حس و حال میدان جنگ روایت میکنن, جریان افکت ها فوق العاده سریع است و تقریباً هیچ افکتی از لحظه آغاز تا پایان در بین کانال ها گم نمی کنید, صدای گلوله ها از عمق کانال های ساراند شنیده میشن و زوزه کشان از بالای سر عبور میکنن, در همان لحظه یک انفجار و پاشیده شدن سنگ و خاک به سمت تماشاچی, زمانی که یک انفجار صورت میگیره مثل یک شکوفه صدا از سطح زمین باز میشه و میاد بالا و با جریان شدید به سقف سالن پاشیده میشه, بی نظیره فقط باید بشنوید تا درک کنید.
کانال LFE در این فیلم ویرانگره, اصلا نمیشه تصویر کرد این حجم و دقت فرکانس های پایین بشه با ساب ووفرهای الکی که من بهشون میگم سوپر ووفر تجربه کرد, این فیلم برای سالن IMAX ساخته شده است. اگر هم در سیستم سینمای خانگی های اند و در بهترین حالت صدارو می شنوید فقط بخشی از کیفیت های صوتی این کار می تونید تجربه کنید.....همین.
افکت شلیک اسلحه های آتش زا انگار که برای کانال های سقفی طراحی شدن, حرکت شعله های آتش از بالای سر به حدی افکتیو و قوی هست که میشه گرمای آتش هم احساس کرد.
دو صحنه و دو جریان صدا در این فیلم مبهوت کننده است, و این دو سکانس مربوط به انفجار سنگرهای ژاپنی هاست. صدای انفجار اولین سنگر ژاپنی ها بنظرم حتی درخشان تر از دومی بود, از لحظه ی شلیک آرپیچی و صدای زوزه گلوله تا لحظه ی برخورد نمیشه توصیف کرد که چقدر جذاب و خیره کننده ست, شاهد یک انفجار دو مرحله ی هستیم, ابتدا انفجار گلوله آرپیجی و بعد انفجار مهمات داخل سنگر و انفجار نهایی سنگر... نمی تونم بگم تا این لحظه چند بار این صحنه تست کردم! این صدا به حدی کشنده جذابه که میشه تا ابد شنیدش و ازش لذت برد, روی وولوم 3/4 دیافراگم ساب ووفر SVS بیش از 10 سانت حرکت پیستونی داره, یک افکت بم سنگین که از زیر زمین شروع میشه و بیننده صدارو از کف سالن حس میکنه و بعد افکت انفجار به سطح میاد و شکوفه میزنه و صدا وارد کانال های اصلی میشه, و در ادامه هزارن تکه ی سنگ و خاک به هوا پرتاب میشه و صدا میره در کانال های سقفی, میشه ریزش سنگ و خاک از کانال های سقفی به پایین شنید, جالب تر این که صدا برای هر چهار کانال سقفی کانالیزه شده است, و همزمان بخش زیادی از تکه های کلوخ پرتاب میشه به سمت دوربین و صدا میره در چهار کانال ساراند,از لحظه ی شلیک تا انفجار کامل دقیقاً 5 ثانیه فقط جریان شدید افکت می شنوید, یکی از درخشان ترین زمان های که تا به امروز در صدای سینمایی تجربه کردم همین سکانس هست.
اگر سکانس پایانی فیلم که نیروهای آمریکایی به تونل مخفی ژاپنی ها حمله کردن, با موزیک متن سنگین و قالب بر جریان افکت های انفجار تونل و حرکت آتش از بالای سر سربازها خراب نمی شد! من به صدای این فیلم مثل "Lone Survivor" تاج طلایی میدادم, اما سکانس پایانی فیلم (در بخش صدا) برای من اصلا جذاب نبود. من امتیاز کامل در بخش صدا به این فیلم میدم و اعتقاد دارم نسخه ی بلوری این فیلم برای دموی سیستم های درست و حسابی سینمایی از درخشان ترین هاست, اما بر این باورم که صدا و تصویری از من تاج طلایی می گیره که از ابتدا تا انتهای فیلم بتونه من Involve کنه, اما در سکانس پایانی نبرد در Hacksaw Ridge من داشتم حرص میخوردم که این حجم از موزیک لازم نبود, من دوست دارم جریان شدید افکت هارو بشنوم اما این موزیک بود که شنیده میشد! با این حال این فیلم از 5 ستاره های درجه یک در صداست و برای تست و دموهای سینمایی از بهترین ها بحساب میاد و بی شک هر بار که این فیلم تست کنید, هیجان واقعی صدای سینمایی تجربه خواهید کرد.
تصویر
صدا

"تمام تلاش من این است که به مخاطبم بگویم که هر آهنگی حاوی تفکری است، تمام کاری که من می کنم این است که موسیقی را به آنها برسانم این دیگر به عهده خود آنهاست که چه چیزی از آن بگیرند".
این سخن از زبان نابغه ای جاری شده است که به اعتراف اکثریت به اتفاق کسانی که او را می شناسند و یا با موسیقی او آشنا هستند، استاد بی بدیل موسیقی دوران ماست و او کسی نیست جز ونجلیس. اصلا ونجلیس نیاز به معرفی ندارد چرا که هر اثر موسیقیایی اش برچسب امضای او را یدک می کشد و هر گاه به آثارش دل می سپاری ، باید بر بال رویاها سوار شوی و خود را به دست خاطره های زیبا بسپاری. ونجلیس جزو محدود نفراتی است که از شنیدن آلبوم هایش خسته نمی شوی و دوست داری فقط گوش شوی و بشنوی و لذت ببری.
ونجلیس که معنی نامش فرشتگانی است که خبرهای خوش به همراه می آورند با نام ونجلیزادیسیوس پاپاتاناسیوس در ۲۹ مارس ۱۹۴۳ در شهر کوچکی در نزدیکی والوس یونان متولد شد. از سن چهار سالگی شروع به نواختن پیانو کرد و در ۶ سالگی اولین تصنیف خود را برای عموم اجرا کرد. از همان زمان کودکی استعداد خود را در موسیقی نشان داد . والدینش سعی کردند تا با گرفتن معلم خصوصی او را تشویق کنند اما او به آموزشهای رسمی جواب نداد. خود ونجلیس در این باره می گوید: همیشه احساس می کنم که نمی توان همه چیز را از طریق آموزش های کلاسیک یاد گرفت چرا که این تجربهها و اندوخته های فردی هستند که در نهایت نتیجه می دهند.
او طی سالهای 70 تا 90 در استودیو/آزمایشگاه خود یعنی "State of the Art" مشغول آزمودن و پروراندن تئوریهای صوتی و موسیقایی خود بود. او می گوید "من همیشه احساس میکنم که انسان نباید هنر یا دانش خود را از دیگران وام بگیرد، زیرا تجربه و پیشرفت شخصی بیشترین اهمیت را دارد."
ونجلیس در اغلب کارهای خود مسئولیت ساخت قطعه، تنظیم و اجرا را خود بعهده می گیرد، او از روشی که بنام روش سیال از آن یاد می کند به ترکیب صداهای سازهای الکترونیک و اکوستیک می پردازد. ترکیب و میکس استادانه این صداها بیانگر آن است که ونجلیس در هر دو عرصه هنری و فنی (مهندسی صدا) دارای مهارت های بسیار می باشد.
اما آنچه ونجلیس را به یک ستاره بین المللی تبدیل کرد، دستاوردهای او در زمینه موسیقی متن فیلمهای سینمایی ارابه های آتش (Chariots of Fire) ساخته هیو هادسن (Hugh Hudson) و دو فیلم رایدلی اسکات (Ridley Scott) بنامهای Blade Runner و فتح بهشت (1492 - Conquest of Paradise) بودند.
در همین دوران ونجلیس یکی از معتبرترین جوایز (اسکار) را بخاطر ساخت موسیقی فیلم ارابه های آتش در ۱۹۸۲ بدست آورد. ونجلیس با اکثر سازهای موسیقی آشنایی دارد ، او سراینده، تنظیم کننده و تهیه کننده نیز هست. تهیه بیش از ۲۰ آلبوم و ساختن موسیقی برای بسیاری از فیلم ها.
و اما در مورد direct:
در سال ۱۹۸۸ آلبوم direct با ۱۲ قطعه منتشر و باعث اعجاب همگان گردید و انتشار همین آلبوم سبب می شود تا آکادمی موسیقی فرانسه، معتبرترین جایزه ی موسیقی این کشور به نام chevaller order of arts را به ونجلیس اهدا کند. تمامی قطعات آلبوم direct کلاژهای برجسته ای از صداها و تنوع سمفونیک آنها که همگی به صورت فی البداهه تصنیف شده اند. اثر direct به ونجلیس اجازه تصنیف، هماهنگی و ضبط همزمان با کمک کامپیوتر و برنامه سازی با آن را می دهد.در واقع این آلبوم به صورت فی البداهه تصنیف ، نواخته و ضبط گردیده است و شما با شنیدن این اثر واقعا مبهوت تبحر ونجلیس می شوید.
ونجلیس در مصاحبه ای چنین می گوید:
سوال:شما با آلبوم direct راهی را ارائه دادید که همزمان بتوان تعداد زیادی مولد صدا را از یک کیبرد کنترل کرد. این تکنیکی است که اکثر آهنگسازان علاقه دارند بر آن غلبه کنند، شما چه توصیه ای دارید؟
جواب:از آنجایی که من میخواهم همزمان بیش از یک آلت موسیقی استفاده کنم احتیاج به تکنیک دسترسی سریع دارم. یعنی اینکه لحظه الهام تا زمان اجرا را کاهش دهم و این حتی می تواند از طریق یک کانال midi کاهش یابد. متاسفانه بیشتر اوقات، آهنگسازان در اروپا و آمریکا شگردهای شخصی را به همراه این آلات الکترونیکی استفاده نمی کنند. سیستم ها لحظه به لحظه از طرف تولید کنندگان تحمیل می شوند و نتیجه اینست که آهنگساز مجبور به پیروی از ماشین ها شوند، در عوض اینکه بر آنها سیطره یابند. اما بهتر این است که آهنگساز راه خود را در توصیف و خلق آثار کشف کند و تحت تاثیر طرح هایی که از کمپانی های تجاری ارائه می شوند ، قرار نگیرد وگرنه موسیقی او یکنواخت و فاقد اصالت است.
آنگاه که سخن از وصف باز میماند، موسیقی آغاز میشود.
تمامی قطعات آلبوم direct جذاب، زیبا و واقعا لذت بخش هستند ولی به دلیل محدودیت زمانی من، فقط ۸ تراک منتخب از ۱۲ تراک آلبوم با کیفیت flac برای شما انتخاب نموده ام و مطمئن هستم که دوستان من حتما این آلبوم زیبا را شنیده اند و نیاز به معرفی از جانب من نداشت ولی به خاطر تجدید خاطره مجدد دوستان، خدمت شما تقدیم گردید.
قطعه اول با نام The Motion of Stars را از اینجا بشنوید و لذت ببرید.
قطعه دوم با نام The Will of the Wind را از اینجا بشنوید و لذت ببرید.
قطعه سوم با نام Metallic Rain را از اینجا بشنوید و لذت ببرید
قطعه چهارم را با نام Elsewhere از اینجا بشنوید و لذت ببرید.
قطعه پنجم با نام Dial Out را از اینجا بشنوید و لذت ببرید.
قطعه ششم با نام Rotation's Logic را از اینجا بشنوید و لذت ببرید.
قطعه هفتم با نام Message را از اینجا بشنوید و لذت ببرید.
قطعه هشتم با نام Intergalactic Radio Station را از اینجا بشنوید و لذت ببرید.
"موسیقی و خلق آن برای انسان بدون فراموشی رنج ها، آرامش می آورد." ونجلیس
با سپاس

در اوایل سال های ۱۳۷۰ که به شدت درگیر موسیقی بدون کلام شده بودم، در یکی از روزنامه های آن روزگار که گهگاهی به دست ما می رسید (با توجه به اینکه من در آن زمان در روستا زندگی میکردم) یک آگهی توجه مرا به خودش جلب کرد. متن آگهی در مورد فروش یک مجموعه موسیقی بدون کلام از آهنگسازان مختلف در قالب کاست بود، فورا از پدر و مادر پول خرید مجموعه رو گرفته و در یک پاکت گذاشته و به آدرس مورد نظر در تهران پست کردم. بعد از نزدیک به ۲۰ روز یک کارتن که از تهران ارسال شده بود به دستم رسید و انگار که تمام زندگی را به من داده باشند با ولع بسیار مشغول شنیدن آثار ارسالی شدم. بگذریم که نوار کاست های ارسالی همگی نامرغوب و به شدت از نوع بی کیفیت بودند اما برای منی که به هیچ چیزی دسترسی نداشتم اصلا با کیفیت ترین صدای دنیا را می داد. خلاصه اینکه از بیشتر آهنگسازان مطرح آن روزگار یه کاست برگزیده وجود داشت و در بین همه اینها هم یه کاست بود با عنوان "پیتر بومن؛ تند و کند" که چند آهنگ شاخص بدون کلام در آن بود و چقدر هم من لذت میبردم واقعا. خلاصه کلام تا اینکه پای ما به عصر دیجیتال هم باز شد و تا جایی که ذهن ما یاری میداد همه آن نوارها را با کیفیت های flac مجدداً در اینترنت پیدا کردیم و البته اینبار دیگه با اون حالتی که واقعا دوس داشتیم با ولع دوباره به این آهنگ ها گوش سپردیم و نتیجه اینها شد این چند آهنگ برگزیده از این آهنگساز قدیمی اما دوست داشتنی از همان آلبوم "پیتر بومن؛ تند و کند" با کیفیت flac خدمت شما عزیزان.
نکته : آلبوم های پیتر بومن از هر دو نوع با کلام و بی کلام می باشد که من فقط نوع بی کلام را انتخاب کردم.
با امید به اینکه در این سرمای زمستانی، در کنار دوستانی صمیمی و همراه با یک دمنوش گیاهی معطر و داغ؛ از شنیدن این آهنگ ها نیز لذت وافر ببرید.
درباره پیتر بومن "Peter Baumann"
والدینش هنرمند ، پدرش آهنگساز و مادرش هنرپیشه سینما بود. در هشت سالگی و کودکی ، ساخت دیوار برلین در ذهنش نقش بست تحصیلات ابتدایی خود را در مدرسه آمریکایهای برلین گذراند ، زبان انگلیسی را بخوبی آموخت. شروع کار هنریش در 14 سالگی و در یک گروه بازنوازی (Cover Band) بود که آهنگهایی به زبان انگلیسی را در کلوب جی آی برلین غربی اجرا می نمود. در سال 1971 پس از ملاقات با کریستوفر فرانکی بعنوان عضو جدید گروه تنجرین دریم انتخاب گردید. او نوازنده ارگ ، کیبورد و آهنگساز در گروه بود.
پیتر بومن در کنسرت زنده Ossiach اتریش در سال 1971 بصورت رسمی معرفی و بعنوان عضو جدید گروه جایگزین استیو شرودر آهنگساز و ارگ نواز قبلی گروه گردید. اولین آلبوم او در گروه Zeit منتشره بسال 1972 و آخرین کارش نیز کنسرت اجرای زنده Encore بسال 1977 در امریکای شمالی بود تمامی آلبومهای این دوران توسط مثلث (Trio) ادگار فروئز ، کریس فرانکی و پیتر بومن تصنیف شده است.
بدنبال عقد قرارداد تنجرین دریم با کمپانی معتبر صفحه پرکنی ویرجین ، تنجرین دریم آلبوم اول خود را با مارک این کمپانی در سال 1974 بنام فائدرا منتشر ساخت که در لیست ده آلبوم برتر روز قرار گرفت بدنبال این موفقیت و با پشتیبانی ویرجین رکوردز تورها و کنسرت های جهانی گروه برقرار گردید. و بدین ترتیب بخش دیگری از آثار منتشره تحت عنوان آلبومهای اجرای زنده شکل گرفت. یکی از شاهکارهای گروه آلبوم اجرای زنده Ricochet 1975 و مربوط به کنسرت اجرا شده در بریتانیا می باشد.
متعاقبا و پس از شهرت جهانی گروه ، پیشنهادهای زیادی منجمله از هالیوود برای ساخت موسیقی متن فیلم به آنها ارسال شد ، بخش دیگری از آثار گروه را موسیقی های متن برای فیلم های سینمایی تشکیل دادند. از دیگر شاهکارهای گروه در این دوره آلبوم Stratosfear منتشره بسال 1976 می باشد.
گرایش بومن در گروه به سمت الکترونیک پاپ بود و او بدنبال تولید قطعات با زمان کوتاه تری بود. در این دوره کم کم شاهد افزایش قطعات تولیدی 3 تا 7 دقیقه ای در گروه هستیم. این موضوع را بومن در کارهای انفرادی خود نیز دنبال نمود.
جدایی او از گروه تنجرین دریم به سال 1977 و زمان کوتاهی پس از پایان نخستین تور گروه در امریکای شمالی صورت گرفت آلبوم Encore 1977 یادگار آن کنسرت است.
نخستین آلبوم انفرادی او Romance-1976 زمانی که هنوز عضو تنجرین دریم بود منتشرگردید دیگر آلبومهای انفرادی او عبارتند از :
1979 – Trans-Harmonic Nights
1981 – Repeat Repeat
1983 – Strangers In The Night
1996 – Phase By Phase: A Retrospective '76 – '81
بومن در سال 1982 به نیویورک نقل مکان نمود. او در آنجا کمپانی صفحه پرکنی Private Music را تاسیس نمود. این شرکت کارهای سبک الکترونیک ، نیو ایج را منتشر می ساخت هنرمندانی نظیر Yanni, Patrick O'Hearn, Jerry Goodman ، Suzanne Ciani با این شرکت قرارداد داشتند در حقیقت ناشر اولیه کارهای یانی ، پیتر بومن بوده است . این شرکت در سال 1996 به کمپانی RCA فروخته شد.
او در تمامی دوران زندگی سالمی را دنبال نمود به ازدواج اولیه خود متعهد بوده و پدر سه فرزند می باشد.
پیتر بومن در اواخر دهه چهارم عمر خود سئوالی اساسی را از خود نمود این سئوال این بود : من احتمالا حداکثر حدود 10000 روز دیگر دراین کره خاکی حضور خواهم داشت چگونه می توانم این زمان را به بهترین نحو مورد استفاده قرار دهم تا معنای بخش و مفید باشد.
بدین ترتیب او از دنیای موسیقی خداحافظی نمود ، او از اوایل سال 2000 به بعد تمام اوقات خود را صرف مطالعه ، تحقیق و تدریس در علوم انسان شناختی و فلسفه نموده است. او از سال 2009 در لس آنجلس مقیم گردید و هم اکنون مدیر چند شرکت و بنیاد عام المنفعه مرتبط با کارهای تحقیقاتی و مطالعاتی خود است.
گردآوری مطلب "درباره پیتر بومن" : SunShine
آهنگ bicentennial present را از اینجا بشنوید
آهنگ This day را از اینجا بشنوید
آهنگ white bench and black beach را از اینجا بشنوید
آهنگ chasing the dream را از اینجا بشنوید
آهنگ the third site را از اینجا بشنوید
درباره پیتر بومن در ویکی پدیا:
با سپاس از شما دوستان سایت HOME THEATER CENTER و همچنین مدیریت سایت، بهرنگ عزیز

اوکارینا (Ocarina) یکی از قدیمی ترین سازهای موسیقی در جهان می باشد. 12000 سال قدمت! گذشته آن به چین برمی گردد ولی به مرور زمان به اروپا نیز راه پیدا می کند. نحوه صدا دهی آن تقریبا شبیه به فلوت ریکوردر می باشد (سازی بادی). جنس آن معمولا از سفال است ولی با پلاستیک، چوب، شیشه و فلز نیز ساخته می شود. تعداد سوراخهای آن هم 4 تا 13 عدد می باشد و صدای آن نیز بسیار زیباست.
در این پست به معرفی چند قطعه برتر موسیقی بدون کلام از ساز اوکارینا خواهیم پرداخت که توسط دو آهنگساز برجسته اوکارینا Diego Modena و Jean-Philippe Audin نواخته و عرضه شده است. در واقع ساز اوکارینا بیشترین شهرتش را مدیون این دو نوازنده می باشد.
آهنگ "Song of Ocarina" در سال ۱۹۹۱ توسط موزیسین ها ژان فلیپ اودن و دیگو مودنا اجرا گردید و در واقع یک موسیقی بدون کلام است که توسط ساز اوکارینا نواخته شده است. این تک آهنگ از آلبوم اوکارینا اولین بار در فرانسه منتشر شد و موفقیت بالایی برای این دو آهنگساز به ارمغان آورد و برای مدت طولانی به عنوان اولین آهنگ بدون کلام در صدر فهرست شماره یک این کشور قرار داشت و جوایز متعددی نیز بدان تعلق گرفت.
مجموعه آثاری که تحت عناوین اکارینا “Ocarina” توسط دو هنرمند Jean-Philippe Audin و Diego Modena با ساز اوکارینا و ویولن سل اجرا شده است مشتمل بر چندین آلبوم می باشد که برای علاقمندان ساز اوکارینا لحظات خاطره انگیزی را می آفریند.
درباره دیگو مودنا:
دیگو مودنا متولد آرژانتین می باشد . او تحصیلات خود را در کالج سن آگوستین بوینس آیرس آغاز کرد ، جایی که دوره های موسیقی در آنجا الزامی می باشد. برای اکثر دانش آموزان آنجا مقدمات موسیقی جزء درس های تکراری و خسته کننده به حساب می آید اما برای دیگو بر عکس این بود و توانست بلافاصله جایگاه خود را پیدا کند و مشتاقانه در خانه نیز مطالعات موسیقی خود را ادامه می داد. او در سن 12 سالگی به طور کامل نت های موسیقی را می توانست بخواند و به طور بسیار دلنشینی به اجرای فلوت می پرداخت.
او در حالی که در رشته حقوق تحصیل می کرد با فلوت عرضی در هنرستان موسیقی آشنا می شود. وی در ادامه تحصیلات خود فلوتهای سنتی و بومی منطقه آند مانند اوکارینا ، پان فلوت و کاینا به صورت تخصصی پیگیری کرد.
دیگو مودنا در سن 21 سالگی گروه خود را با عنوان "MAIZ" بر اساس موسیقی معاصر و فولکور آرژانتین تاسیس می کند. گروه او شامل 5 موزیسین آرژانتینی بود و تورهایی را در پایتخت های آمریکای جنوبی ، سوئد ، ایتالیا ، فرانسه ، اسپانیا بر گزار می کرد.
در یکی از روز های سال 1991 در استودیویی در پاریس او مشغول ضبط موسیقی بود که به طور اتفاقی با پل دی سنویل ، آهنگساز و تهیه کننده موسیقی های ریچارد کلایدرمن آشنا می شود. پل دی سنویل بلافاصله با دیدن دیگو به او می گوید : تو موزیسینی هستی که مدتها بدنبالش او بودم و از او برای همکاری بر ساخت آهنگش دعوت می کند و مودنا را بلافاصله به استودیوی بعدی می برد.
در طول سه روز همکاری که با یکدیگر داشته اند ، موسیقی بی نظیر "Song for Ocarina" بوجود می آید که ترکیب بسیار زیبایی از ساز های پان فلوت ، اوکارینا و ویولن سل بود و این آغازی بود بر موفقیت های بعدی او که از آن جمله می توان به آلبوم بسیار زیبای "اوکارینا" اشاره کرد.
منابع: ویکی پدیا، والا موزیک و ...
چند اثر برگزیده زیر از دو آلبوم اوکارینا ۱ و ۲ انتخاب شده است که امید مورد توجه دوستان سایت htcenter واقع گردد و تداعی خاطره های خاطره انگیز باشد. (فرمت flac است و همگی لینک مستقیم می باشد)
Song of Ocarina
از اینجا بشنوید و لذت ببرید
Moonlight reggae
از اینجا بشنوید
Girl from key biscayne
شنونده این موسیقی زیبا از اینجا باشید
Implora (flute solo)
این موسیقی زیبا را از اینجا بشنوید
Ocarina 2
واقعا زیباست از اینجا
Hot Cakes Reggae
با این آهنگ خاطره انگیز همراه باشید از اینجا
El Condor Pasa
این آهنگ در ورژن های گوناگون و توسط آهنگسازان مختلفی با سازهای دیگری نواخته شده است که اکنون می توانید آن آهنگ زیبا را با ساز اوکارینا از اینجا بشنوید
Song Of Ocarina (Ocarina solo)
از اینجا بشنوید
Song For Baby Jane
خودم شخصا این آهنگ رو خیلی دوس دارم و موقع شنیدن دچار هیجان میشم. با ما همراه باشید و از اینجا بشنوید و لذت ببرید
در یوتیوب کلیپ های تصویری متنوعی از اوکارینا وجود دارد و جهت زیبایی پست، من فقط سه قطعه مشهورتر که کیفیت بهتری هم داشت، را برایتان لینک مستقیم کردم :
Song of Ocarina
Ocarina burning
Implora
با تشکر فراوان از جناب برزین عزیز و سایر دوستان همدل و همراه

بی شک فیلم بتمن در برابر سوپرمن یکی از مهم ترین فیلم های چند سال اخیر هالیوود بود. من به دلیل این که خیلی فیلم باز نیستم و اطلاعات فیلمی خیلی خوبی هم ندارم! اصلا وارد بحث در مورد خوب یا بد بودن این فیلم نمی شم, و مستقیم میرم تا ببینم فیلم در صدا و تصویر در نسخه بلوری چی برای گفتن دارد.
به دلیل ضعف های جدی در صدا و تصویر پلیر سامسونگ UBD-K8500 نسخه استاندارد فیلم بروی ابر بلوری پلیر OPPO 105D تست کردم, و در این بررسی فقط اشاراتی به تفاوت های تصویر در نسخه استاندارد با 4K خواهم داشت.
تصویر: "بتمن در برابر سوپر من" در دو نسخه بلوری استاندارد و UHD تفاوت های قابل ملاحظه ای با هم دارد, و اصلا مثل بعضی از نسخه های 4K صرفاً برای پر کردن کاتالوگ کمپانی ها ریلیز نشده است. مهمترین تفاوت در نسخه استاندارد با 4K این فیلم کنتراست و عمق رنگ هاست, که در نسخه 4K HDR واقعاً چشم گیر و در صحنه های غیر قابل مقایسه با نسخه استاندارد است. در نسخه بلوری استاندارد فیلم شاهد تصویر خوبی هستیم, کنتراست قابل قبول در نیمه اول فیلم, و بسیار عالی در نیمه دوم و آخر فیلم, که این کنتراست عالی در نسخه 4K خیره کننده است. در نیمه اول فیلم شاهد تصویر نسبتاً سرد و با جزئیات قابل قبول هستیم, بافت پوست و پارچه خیلی برجسته نیست, اما ضعیف هم نیست. از نیمه دوم که فیلم وارد نبرد بین بتمن و سوپرمن میشه, کنتراست و عمق رنگ سیاه عالی است, جزئیات سوژه ها در عمق رنگ سیاه عالی هستن و حتی بهتر از سکانس های روشن فیلم دیده میشن. بنظرم در سکانس های تاریک فیلم به غیر از بخش پایانی که کاملا CGI است, جزئیات و کنتراست تصویر عالی است.
تصویر در نیمه اول فیلم کمی گرینی هست, که این گرین در بعضی از سکانس ها کمی دونه درشت میشه, اما از نیمه دوم فیلم گرین دونه درشتی نمیبینیم و بیشتر از کنتراست و عمق رنگ سیاه لذت میبیریم. در کل گرین کنترل شده ست و خیلی من اذیت نکرد.
بیشترین لذت از تصویر فیلم در نسخه استاندارد و 4K در نیمه دوم فیلم است, هرچی به پایان فیلم نزدیک میشیم تصویر کثیف تر و از میزان کنتراست و درخشش تصویر کم میشه! انگار می خواد بگه کارگردان فیلم "زک اسنایدر" است. کارگردانی که علاقه خاصی به گرینی بودن تصویر دارد. فیلم های مثل "300" و "Sucker Punch" مثال روشنی برای این علاقه هستن. سبک تصویر این فیلم هم در سکانس پایانی خیلی شبیه به فیلم 300 بود! البته فیلمی مثل "Man of Steel" از این کارگردان داریم, که در صدا و تصویر فوق العاده ست, حتماً توصیه می کنم این فیلم برای تست داشته باشید.
در کل تصویر در نسخه بلوری استاندارد و 4K فیلم "بتمن در برابر سوپرمن" دارای کنتراست رنگ عالی, عمق سیاهی بسیار عالی, جزئیات کامل و دقیق در سکانس تاریک و کمی گرینی است.
صدا در "بتمن در برابر سوپر من" بی شک از تصویر خیلی جذاب تر بود. نمی دونم چرا تا قبل از تست نسخه خانگی این فیلم احساس می کردم دوباره قراره با یک صدای Dolby TrueHD نچندان جذاب و به شدت کشدار و با دینامیک رنج پایین درست مثل فیلم "شوالیه تاریکی" طرف باشم! با این که این دو فیلم هیچ ربطی به هم ندارن, اما من این حس داشتم که این فیلم هم صدای خوبی نخواهد داشت! که خوشبختانه اشتباه می کردم. این فیلم با فرمت صدای Dolby Atmos یکی از خوب های این فرمت بحساب میاد, که البته من به علت مجهز نبودن سیستم سینماییم به پروسسور دالبی ادموس فیلم با صدای Dolby TrueHD 7.1 کانال تست کردم.
در بخش صدا هم باز باید به جذابیت بیشتر صدا در نیمه دوم فیلم اشاره کنم, در بخش صدا هم بیشترین لذت در نیمه دوم و تقابل بتمن با سوپرمن شنیده میشه, صدا بسیار خوب کانالیزه ست, و همانطور که من دوست دارم داستان فیلم در کانال های صدا و در بسیاری از صحنه ها قبل از دیده شدن شنیده میشه, افکت ها در چهار کانال صدا حضور دائمی دارن, و لحظه به لحظه همراه با تصویر به درک و انتقال هیجان اگشن فیلم به بیننده کمک میکنن. این خیلی مهم است که صدا در فیلم زنده باشه و همراه با اتفاقات فیلم همراه بیننده باشه, که در این فیلم همراه بسیار خوبی است.
یکی از شاخص های بسیار خوب صدا قدرت DSP صداست. مدتی بود منتظر فیلمی با این قدرت DSP بودم. جریان دست به دست افکت ها فوق العاده انجام میشه, عمق صدا در چهار گوشه سالن نمایش تا دو متر هم شنیده میشه, شما افکت های در فواصلی از کانال های صدا می شنوید که در واقع هیچ کانال ساراندی در آنچا وجود ندارد, مخصوصاً در کانال ساراند پشت که در ستاپ من 1 متر از کانال اصلی ساراند عقب تر نصب شده است, من احساس می کنم تا دو متر پشت سرم افکتی آزاد میشه! در کنارهای سالن هم من افکت های می شنوم, که فقط کار پردازش صداست و در واقع هیچ کانال صدای در اون ناحیه وجود ندارد. این قدرت پروسسور یاماها, ستاپ سینمایی من و صداگذاری فیلم است, که صدای با این میزان DSP بی نظیر یا بهتر بگم کم نظیر داریم. بهتر از این فیلم در پردازش صدا و عمق میدانی صدا در کنارهای سالن من در "Resident Evil: Extinction" تجربه کردم, واقعاً این فیلم یکی از بهترین های فرمت Dolby TrueHD و از بهترین های DSP است. افکت های در فاصله شاید بیشتر از 2 متر در کناره های سالن در این فیلم می شنوید که باورکردنی نیست در آن قسمت ها بلندگوی نصب نیست.
در این فیلم هم عمق صدا بیشتر در کانال های ساراند و به سمت سقف است, که هیچ ربطی هم به دالبی ادموس نداره, چون اصلا در فضای پیکربندی دالبی ادموس قرار ندارد, این حرکت صدا به سمت سقف کاملا با پردازش صدا انجام می شود. مخصوصاً در حرکت های کاراکتر سوپرمن به سمت آسمان میشه این قدرت DSP بهتر احساس کرد.
کانال LFE میتونست کمی تاثیرگذار تر شنیده بشه, جریان صدای فرکانس پایین کمی گرفته ست و اون میزان شفافیتی که من میخوام ندارد, فرکانس های پایین کمی خطی هستن و دینامیک لازم برای تاثیرگذار بودن به اندازه ای که من توقع دارم نداره! صدای فرکانس پایین به اندازه ای که من تاحد تاثیر قرار بده ضربه زننده نیست! و این تنها ضعف فیلم بحساب میاد.
دیالوگ خوب شنیده میشه و از کانال مرکز جداست, در صحنه های اگشن اصلا از قدرتش کم نمیشه و در سنگین ترین لحظات سوار بر جریان افکت است.
موزیک متن فیلم عالی شنیده میشه, و به خوبی میتونه حس ارکستر به شنونده منتقل کنه, اصلا هم پوشانی در کل صدا احساس نمیشه و هرجا که موزیک باید تاثیرگذار باشه, به خوبی این کار انجام میده.
در نهایت نسخه بلوری Batman v Superman یکی از خوب های 2016 برای تست صدا و تصویر بود, و من این کار توصیه می کنم.
تصویر
صدا