Home Theater Center
مرکز بررسی سیستم های صوتی و تصویری



با سلام خدمت تمامی علاقمندان و مشتریان عزیز
بنا به درخواست شما عزیزان شرکت T.S.R.A در چند ماه اخیر اقدام به وارد نمودن بلوری پلیر OPPO-105D
نموده است، همچنین همزمان با وارد شدن محصوالت جدید FOCAL اعم از SOUND BAR – SOPRA و
کابلهای مرغوب VAN DEN HUL از این فرصت استفاده نموده SETUP استثنایی در شوروم مرکزی FOCAL به
عمل آورده ایم.
جهت بازدید و سفارش شما می توانید با بخش فروش تماس حاصل فرمایید.
تلفن تماس:
٢٦٢٠٠٩٠٥
٢٦٢٠٠٩٠٦

20 شهریور 1386 تا 20 شهریور 1394 Home Theater Center هشت ساله شد
هشت سال از اولین مطلب Home Theater می گذرد. در این هشت سال تلاش کردم شما را با تجربیات حال و گذشته خودم در زمینه سیستم های صدا و تصویر آشنا کنم, نه تنها تجربیات خودم بله از شما هم خواستم تجربیات خود را با ما به اشتراک بزارید, که این مهم ترین هدف من در این سالها بوده و خواهد بود.
امروز با کمک شما عزیرانم میتونم با افتخار بگم که پیشرفت Home Theater Center در بین تمام وب سایت های تخصصی فارسی در زمینه صدا و تصویر با شکوه بوده است. آمار بیش از 800 هزار بازدید در طول یک سال از فعالیت وب سایت جدید! خبر از بازدید روزانه بیش از دو هزار نفر یا صادقانه بگم کلیک دارد. تعداد صفحات بخش نظرات به بیش از 310 صفحه رسیده است, که با در نظر گرفتن 20 سوال و جواب در هر صفحه از مدریت سایت مجموع نظرات یک ساله سایت به بیش از 6000 هزار کامنت رسیده است. که همگی این آمارها نشان از پیشرفت خیره کننده سایت دارد.
چیزی نمی تونم بگم جز این که مخلص همه شما همراهان قدیمی و جدید سایت هستم و مثل همیشه از شما دعوت می کنم تجربیات خود را با ما به اشتراک بزارید
بهرنگ

در این مطلب قصد ندارم بلوری پلیر پایونیر BDP-LX88 با OPPO 105D بررسی دقیق و کامل کنم, چرا که این کار نیاز به وقت زیادی داره که من ندارم! در عوض سعی می کنم توضیحی کوتاه از تفاوت کیفیت صدا و تصویر در این دو پلیر فوق العاده بنویسم تا مخاطب ذهنیت کامل تری برای انتخاب یکی از این دو بلوری پلیر داشته باشد. البته قبلا در مورد پایونیر BDP-LX88- BDP-LX58 صحبت کرده بودم.
پایونیر شهرتش را در ساخت ویدئو پلیرها مدیون لیرز دیسک هاست, فرمتی که خیلی محبوب نشد اما باعث موفقیت و شناخته شدن پایونیر به عنوان یک ویدئو پلیر ساز مرجع شد. پایونیر از سال 1997 و با مدل "DV-S9" خود را به عنوان یکی از مدعیان اصلی دی وی دی پلیرها معرفی کرد و در سال 1999 با معرفی مدل افسانه ای "DV-AX10" توانست برنده چندین جایزه جهانی از جمله بهترین کیفیت تصویر بهترین کیفیت صدا و بهترین کیفیت ساخت شود.
پایونیر BDP-LX88 از یک بدنه آلومینیومی چهار لایه و صفحه کنترل وزن بروی پلیر و یک صفحه لرزشگیر در زیر به همراه چهار عدد لرزشگیر اضافه به شکل پایه همراه, پنل جلوی برس خورده با خط برس های عمیق که زیبایی پنل جلویی دوچندان کرده مجهز شده است.
پایونیر LX88 در طراحی و امکانات منوها هیچ تفاوتی با هم رده های گذشته خود ندارد, همچنان با یکی یا بهتر بگم بهترین طراحی و کارایی منوها در بین ویدئو پلیرها مواجه هستیم.
دیسک تست بلوری Samsara و Lucy بود. اگر هنوز فیلم لوسی تهیه نکردید! حتماً بزارید تو سبد خریدتون, چرا که غیر از داستان فوق العاده ای که این کار داره. تست صدا و تصویر عالی هم دارد.
بعد از اولین مراحل کالیبراسیون با صدا و تصویری در LX88 مواجه خواهید شد که دقیقاً انتظارشو دارید! تصویری با شاخص های برتر پایونیر. تصویری بسیار شارپ با رنگ های درخشان که اصلا اشباع شده نیستن. لبه های تصویر کاملا تیز هستن, حتی در سوژه های متحرگ از تیزی تصویر کم نمیشه که نشان از قدرت کنترل بخش پردازشگر در شرایط سخت را دارد, در سرعت های بالا هم باز سوژه ها کدر نمیشن و یا تیزی های تصویر برش نمیخورن. تفکیک بین دو یا چند رنگ در پایونیر عالی و بی نقص انجام می شود. اکثر تست ها با مستند "Samsara" انجام می شود. من نمیدونم دوستان این مستند تهیه کردن یا نه!

مستند "Samsara" قسمت دومی از مستند "Baraka" هست. که من موفق نشدم قسمت اول ببینم! در لیست های ورودی به ایران هم هیچ کدوم از قسمت هارو ندیدم! در هر صورت Samsara به هیچ عنوان از دست ندید, مستندی بدون کلام با موسیقی زیبا از زندگی مردم گوشه و کنار دنیا از آفریقا تا اروپا, خاور میانه و خاور دور بسیار زیبا و تاثیرگذار است. از همه مهم تر تصویر این مستند که شمارو پای نمایشگر میخکوب میکنه! تصاویری خیره کننده در کنتراست رنگ و وضوح تصویر! بی نظیر و زیباست. فیلم با دوربین 70mm گرفته شده و با رزولوشن 8k اسکن شده و با رزولوشن 4K پردازش و در سینمای IMAX نمایش داده شده است. بلو-ری Samsara حد نهایتی برای نشان دادن پتانسیل سیستم نمایش شماست.
پایونیر LX88 بسیار عالی رنگ ها را در این مستند نمایش میده, کاملا جدا از رنگ های دیگر و اصلا اجازه نمیده پراکندگی نوری که در پلیرهای ضعیف ایجاد می شود و باعث درهم رفتن نور رنگ ها و محو شدن دو رنگ در کنار هم می شود. در پلیر جدید پایونیر بروی این صحنه ها تاثیر بزارد.
تصویر در BDP-LX88 شاخص های گذشته پایونیر را دارد با این تفاوت که کمی با تجربه تر تصاویر را اجرا می کند, بزرگترین شاخص مثبت این پلیر با هم نسل های قبلیش کنترل بهتر در تمام نواحی تصویر مثل نور, جزئیات, کنتراست و رنگ است که این پیشرفت خوبی برای پایونیر بحساب میاد.
پردازشگر پرقدرت پلیر در صحنه های شلوغ و سریع با کمک چهار رم بافر قدرتمند به راحتی از پس پردازش تمام جزئیات تصویر برمیاد و هیچ ضعفی از خود در سخت ترین صحنه ها از لحاظ قدرت پردازش نشان نداد.
بخش صدای سینمایی در LX88 یکم متفاوت تر از هم نسل های گذشته شنیده میشه, دیالوگ و اجرای موزیک در کلاس پلیر که مجبورم میکنه نهایت سخت گیری انجام بدم, بسیار خوب اجرا میشه, صدای ارکستر در فیلم های مثل گلایاتور و ارباب حلقه ها میشه با قدرت شنیدو دیالوگ قوی و جلو شنیده میشه اما تا ایده آل من کمی فقط کمی فاصله داره! شاید اگر کمی پانچی تر دیالوگ میشنیدم راضی تر بودم.
افکت ها عالی هستن, میتونم بگم این خود پایونیر های اند که داره این افکت های وحشی تحویل آمپلی فایر میده, افکت های بسیار دقیق و با قدرت انتقال چندین موج مختلف که شنوده را به وجد میاره! ناحیه فرکانس پایین LFE فوق العاده دقیق و سریع به کانال ساب تزریق میشه و نتیجه کار عالیه.
پخش موزیک LX88 بروی موزیک معمولی تر از اون چیزی بود که من انتظار داشتم! روی خروجی بالانس با کابل های AudioQuest صدا در کلاس سورس های ارزان قیمت خود پایونیر مثل PD-10 بود اما اون پلیر حرف دهنشو می فهمید اما LX88 میخواست گنده تر از دهنش حرف بزنه! اما اصلا توانشو نداشت و فقط شنوده خسته میکنه. صدا استرس داره و فوروارد میشه, صدا اصلا نزدیک شنیده نمیشه, نت های بالا رنگ شده هستند. صدا حالت مواج و رها نداره و تصویر درستی از فضای ضبط منتقل نمیکنه. پایونیر سعی کرده صدای دیجیتالیزه شده سورس های صوتی خودشو در این مدل کم کنه, اما نتیجه شده صدای با جزئیات بالا اما تاریک! پایونیر طراح سورس صدا نیست و نباید هم روی این بخش صدا سرمایه گذاری کند. چرا که بدترین نقدهارو در همین پارت های فای ویدئو پلیرهاش خواهند گرفت.
در کل بلوری پلیر پایونیر BDP-LX88 یک های اند بسیار جذاب با توانایی بالا در ارائه بهترین کیفیت دیسک های بلوری در صدا و تصویر است, که اگر طرفدار پایونیر هستید اطمینان میدم از خریدش پشیمون نمیشید
تصویر
صدا
طراحی و ساخت
اجرای موزیک
و اما OPPO یک برند تازه وارد بود که همچون شهاب سنگی بین برندهای با سابقه فرود آمد و خیلی زود توانست جایگاه ویژه ای در بین علاقمندان به سیستم های درست و حسابی سینمایی خانگی برای خود پیدا کند.
OPPO تنها برند تازه وارد به بازار صدا و تصویر بود که از اولین محصول خود که دی وی دی پلیر مدل DV-983H بود, تا اولین بلوری پلیر مدل BDP-83 خیلی زود موفق شد جای برندهای بزرگی مثل دنن و پایونیر در بازار آمریکا و سپس اروپا بگیرد! اوپو اینقدر محکم وارد شد که انگار نیم قرن که هست!
محصولات اوپو در آمریکای شمالی طراحی و مهندسی شده و در کارخانه ای بسیار مدرن در چین مونتاژ شده و با بسته بندی منحصر به فرد اوپو وارد مارکت جهانی می شوند. اوپو در طراحی اینقدر خوب کارکرد که برندهای مثل "Cambridge Audio" در ساخت بلوری پلیرهاش از فناوری این شرکت استفاده می کند.
پنل جلوی اوپو 105D مثل مدل قبلی از آلومینیوم ارتشی ساخته شده که ظاهری جدی و قدرتمند به دستگاه داده است، بدنه دستگاه از ورق بسیار ضخیم با دو لایه لرزشگیر در زیر طوری یکپارچه شده که انگار کل دستگاه مهر و موم شده است.
بخش دیسک درایو ساخت خود اوپو است و بسیار نرم و بی سر و صدا کار می کند. سرعت بوت دیسک های بلوری در این پلیر نه به خوبی نسل های جدید پایونیر اما بسیار رضایت بخش است و نمیشه ازش ایرادی گرفت.
دیسک تست تصویر Samsara و Lucy بود.
105D با مدار DARBEE خاموش تفاوت چندانی با هم کلاس های خود در برندهای دیگر ندارد. من تجربه مدل 103 آپو بدون مدار DARBEE دارم, بی شک اگر بخوام تصویر با پایونیر های هم کلاس 103 مقایسه کنم, امتیاز بالاتری به پایونیر میدم. اما آپو با مدار DARBEE فعال تبدیل به یک سوپر بلوری پلیر می شود. پلیر آنچنان کنترل قدرتمندی بروی پیکسل به پیکسل تصویر دارد که بیننده را وادار به تحسین می کند. تصویر بروی مستند سمساره بی شک برترین تصویر فرمت بلوری است. سکانس نقاشی با شن در معبد خارق العاده شارپ و با جزئیات خیره کننده نمایش داده میشه! در این صحنه وقتی مدار DARBEE تا 80 درصد توان فعال می شود, دقت تصویر بدون این که سوژه ها اغراق شده تیز بشن به حدی افزایش پیدا میکند که میشه ذرات ریزی که به دانه های شن چسبیدن را هم دید! "دقت کنید ذرات ریزی که به دانه های شن چسبده است"
در سکانسی که دخترک ها حرکاتی موضون با دست انجام میدن, کنترل پلیر بروی نور و رنگ به حدی خوب هست که نور جواهرات روی لباس رقصنده ها چشمک نمیزنه, مشکلی که اکثریت پلیرها حتی پایونیر LX88 تا حد کمی دارن. آپو تا به امروز تنها پلیری بوده که با افزایش رزولوشن نورهای انعکاسی شبیه به ستاره چشمک نمیزنن و جزئیات Bold نمیشن.
در تست تصویر بروی فیلم لوسی هم نتیجه درخشان است. با فعال کردن مدار DARBEE شاهد جزئیات و کنترلی عالی در تصویر هستیم, تصویر در نهایت دیتیل هنوز نرم و لطیف است. پایونیر LX88 دیتیل با قدرت افزایش میده اما تیزی ها تصویر تا به اندازه آپو نرم و لطیف حفظ نمیشن. آپو این افزایش جزئیات استادانه انجام میده.
در تعریف از تصویر اوپو 105D فقط میشه گفت فوق العاده است.
از شاخص ترین ویژگی های صدای سینمایی اوپو 105D که خود این شاخص مهمترین در صدای های اند سینمایی است, سر ضرب بودن فول فرکانسی این پلیر است, این یعنی از دیالوگ تا موزیک متن و تا افکت های فیلم همگی در یک بالانس بی نظیر درست مثل سالن های برتر IMAX اجرا میشن. در سنگین ترین پارت های صدا اوپو اجرای تاثیرگذاری از موزیک های سنگین ارکسترال تا افکت های صوتی سنگین همراه با دیالوگ قوی و جلو دارد.
اوپو افکت های لحظه ای را وحشی اما کنترل شده اجرا میکنه, منظورم از کنترل شده این که با اجرای پیک های لحظه ای موزیک یا دیالوگ عقب نمیرن, صدا دارای چندین لایه تفکیک شده است که همگی با دقت و تحت کنترل پلیر اجرا میشن.
صدای کانالیزه در این پلیر وارد یک استاندارد هالیوودی می شود. جریان حرکت افکت ها بین کانال ها لحظه به لحظه پردازش شده و در هیچ لحظه ای جریان صوتی بین کانال ها گم یا حتی قطع نمیشه, تغییر صدا در یک افکت از لحظه اجرا تا لحظه پایان به وضوح و با بالانس بی نظیر شنیده می شود, هیچ گم شدن یا کش آمدن افکتی احساس نمی شود. این همان صدای هالیوودی است.
اوپو 105D بی شک و بی شک یکی از سورس های صدای های اند است. استفاده از این پلیر در دموهای برندهای مختلف و استقبال اودیوفیل ها این ادعا را ثابت می کند که این بلوری پلیر یک سورس صدای واقعی است.
اوپو در طراحی پارت صوتی این پلیر از چیپ ESS معروف استفاده کرده است, این همان چیپی است که در پارت صدای بلوری پلیر پایونیر BDP-LX88 نیز استفاده شده است! اما این کجا و ان کجا!
تصویر صدای که اوپو پخش می کند گسترده و تاثیرگذار است, کوچکترین تغییرات کابل میشه در این سورس حس کرد, صدا در اولین لحظات شنونده را درگیر میکند و در اکثر تست های که من انجام دادم شنونده پس از لحظاتی فراموش می کند صدا از یک سورس تصویری پخش می شود. صدای این پلیر باید بروی تراک های کلاسیک و اپرا شنید تا تفاوت های که با سورس های صدای عادی دارد درک کرد.
با یک رکورد خوب بهتر از خیلی از سورس های معمولی بازار های فای میشه خط لگاتو موزیک دنبال کرد, نه اینقدر آنالوگ و بی حس و نه اینقدر دیجیتالیزه و برنده که خط موزیک فراموش کنید. اوپو شاخص های صدارو دستکاری نمیکنه, نه دیجیتال کامل هست و نه سعی میکنه آنالوگ باشه. همین دلیل باعث میشه مغز شنوده حرفه ای دنبال رابط دادن صدا به دیجیتال یا آنالوگ نباشه و راحت با موزیک ارتباط برقرار کنه.
بیشتر از این نمیتونم از این دو بلوری پلیر فوق العاده تعریف کنم,اگر هم بخوام نتیجه گیری کنم که از نظر من کدوم پلیر بهترین است میگم
OPPO 105D برترین بلوری پلیر است که تا به این تاریخ تجربه کردم.
تصویر
صدا
طراحی و ساخت
اجرای موزیک


قسمت سوم The Expendables که در ایران "بی مصرف ها" ترجمه شده, ملغمه ای از سوپر قهرمانان سینما در طول سالهای زندگی من و اکثریت شماهاست. که اتفاقاً سیلوستر استالونه عزیز, تا حدودی توانسته از پس جا دادن این لشگر سوپر اکشن در قاب تصویر بربیاد. از نظر من که هیچی از هنر سینما نمی دونم, در مجموع سه قسمت و مخصوصاً این آخری حضور این تعداد سوپر قهرمان فیلم های اکشن در سکانس های محدود فیلم خیلی هم بد نبود. خیلی زود بریم سراغ صدا و تصویر, فقط یک نکته جالب در دیالوگ نویسی فیلم بود که برام خیلی جالب بود! و اون سوال "آرنولد" از "هریسون فورد" بود, که ازش سوال کرد خلبانی کجا یاد گرفتی و فورد جواب میده در تهران!
تجهیزات تست:
نمایشگر سامسونگ
65HUC9990 Curved
پری آمپلی فایر یاماها
CX-A5000
پاور آمپلی فایر یاماها
MX-A5000
بلوری پلیر
OPPO 105D
مجموع کابل ها
مجموعه بلندگوها فوکال سری 800
ساب ووفر
تصویر:
تصویر در قسمت سوم خیلی به ایده آل من نزدیک بود, سومی بیشتر میشه با قسمت اول مقایسه کرد. فیلم با سکانس های گرم شروع و از میانه فیلم کمی از گرمای تصویر کم شده و در انتها شاهد تصویر تقریباً سردی هستیم. سوژه ها خیلی جزئیات Bold ندارن و در طول فیلم شات های بسته با جزئیات برجسته شده نمیبینیم. شاید از اوایل فیلم بافت پوست مقداری برجسته و زیادی گرم دیده میشه که کاملا با حال و هوای فیلم هماهنگ هست و اذیت نمیکنه. در طول فیلم چه در سکانس های خارجی با رنگ های گرم و چه اواخر فیلم که تقریباً تصویر سرد میشه هیچ گرین اذیت کننده ای دیده نمیشه, نه خبری از نویز دیجیتال هست و نه گرین, نتیجه شده پس زمینه تصویری به شدت کریستالی و تمیز که بیشتر از خود سوژه ها نظر جلب میکنه. رنگ ها اصلاً اشباع شده نیستن, حتی در سکانس های ابتدایی رنگ بیش از حد درخشان یا کدر دیده نمیشن, و همین عامل دلیل این هست که گفتم حتی رنگ های گرم فیلم اذیت کننده نیست. در قسمت سوم بی مصرف ها شاهد تصویر بسیار تمیز و کنترل شده ای بودم که اجازه نداد ایرادی ازش بگیرم.
صدا:
اگر از طرفداران صدای دالبی هستید (من نیستم) قسمت سوم The Expendables یکی از بهترین ها برای شماست. این فیلم جزو سه تای اولی بود که با فرمت دالبی ادموس ریلیز شد, و البته موفق ترین نسخه خانگی و سینمایی تا به امروز با صدای دالبی ادموس بحساب میاد, چرا که چند سکانس از این فیلم انگار برای نمایش دالبی ادموس ساخته شده است! این فیلم بروی بلوری با دو فرمت صوتی Dolby TrueHD 7.1 و Dolby Atmos 7.1.4 عرضه شده است. من هنوز حوصله کافی برای اجرای پیکربندی دالبی ادموس پیدا نکردم! به همین دلیل فعلا با پیکیربندی 7.1 کانال کنار میام تا به زودی قسمت نمایش خانگی مو به پیکیربندی 7.1.4 ارتقاء بدم. من این فیلم برای اولین بار در سالن نمایش مجهز به دالبی ادموس دیدم (اولین تجربه دالبی ادموس) به همین دلیل در نمایش 7.1 هم میتونم با کمک DSP خارق العاده یاماها صدای که در سینما شنیدم بازسازی کنم. "تا حدودی"
سیلوستر استالونه از "جان رمبو" تا قسمت سوم بی مصرف ها ثابت کرد که به صدای ساخته هاش بسیار اهمیت میده, در یکی از پست های قدیمی از قول دوستی که در جنگ ایران و عراق به طور جدی در عملیات ها شرکت کرده بودن, نوشتم که وقتی صدای فیلم جان رمبو بروی سیستم من شنیدن, تایید کردن که این صدا نزدیک به واقعیت است. حالا یا صدای جان رمبو خیلی خوب بود یا صدای سیستم من!
صدا در بی مصرف ها بسیار لود اما کنترل شده اجرا میشه, با تمرکز بسیار بالا بروی لحظه آزاد شدن انرژی شلیک ها و انفجارها. در سکانس های که تانگ ها به ساختمان متروکه شلیک میکنن انرژی رها شده ابتدا به شکل موج سنگین از روی زمین آزاد میشه و در لحظه برخورد در فضا احساس میشه. این همون افکت های چند قسمتی که در تعریف صدای سینمایی خوب همیشه بهش اشاره می کنم.
سکانس های پرواز هلکوپترها درخشان ترین لحظات برای دالبی ادموس بود, خیلی جالب و متفاوت تر از هر پردازش مجازی حتی حرکت پروانه های هلکوپتر از یک نقطه به نقطه دیگه در پیکربندی سقفی شنیده میشد, در لحظاتی میشه صدای چرخش پروانه هارو یکی دو متر جلو تر از صدای موتور هلکوپتر شنید, که خیلی جالب بود و فقط میشه تجربش کرد.
صدای فیلم اینقدر خوب بود که حتی بروی دالبی حرکت افکت ها در بین چهار کانال ساراند سریع و بدون گم شدن بین کانال ها اجرا میشه.
درخشان ترین صدا در ابتدای فیلم و رها شدن بمب از هلکوپتر و اون انفجار سنگین بود! قدرت فرکانس پایین در این سکانس به حدی بالاست که اگر ساب ووفری مثل SVS PB13 تو مدار داشته باشید دیوارهای اتاق نمایش شما هم مثل ساختمون تو فیلم موج خواهند برداشت!
در کل صدا و تصویر بی نقص, کامل و تاثیرگذار بود.
تصویر
صدا



سی دی پلیر مدل PD-10 از پایونیر کوچکترین عضو از خانواده سه تایی سری جدید سی دی پلیرهای پایونیر بحساب میاد. برادران بزرگتر PD-10 مدل های PD-30 و PD-50 هستن.
این پلیر زیبا از طرف یکی از فروشندگان تهران (مثل خیلی هدایای دیگه) برای من ارسال شده است, که همین جا ازشون تشکر می کنم.
ظاهر PD-10 ساده یا لبه های تیز و بسیار زیباست. وزن کمی بیشتر از 5 کیلویی این پلیر با توجه به سایز کابینت دستگاه کمی تو ذوق میزنه! که خوب برای حفظ ظاهر مثلا های اند لازم است. در بخش دیسک درایور طبق سنت محصولات تجاری پایونیر از ساخته های شرکت "ORION" استفاده شده است, که ساده, کمی پر سر و صدا و نسبتاً قابل اعتماد هستند. از ترانس در منبع تغذیه استفاده شده و برد DAC توسط شیلد محافظت شده است. در هیچ کدوم از سه مدل این سری خبری از خروجی بالانس نیست, که این کار پایونیر یک امتیاز بحساب میاد. این که شرکتی اندازه کلاس کاری خودشو بدونه و به اندازه دهنش حرف بزنه نیاز به شجاعتی داره که پایونیر در ساخت این پلیرها داشته.
اجرای PD-10 بروی سی دی صوتی یک دیجیتال تمام عیار با رفتاری مدرن است. هیچ سعی در نمایش آنالوگ یا دستکاری سیگنال دیجیتال برای رسیدن به شاخص های صدای های اند در این سورس شنیده نمیشه, صدا اینقدر دیجیتالیزه پخش میشه که من یاد سورس های دهه 80 میندازه, همه چیز در اختیار دیجیتال و به دور از آنالوگ بود! این سورس هم انگار با ظاهر مد روزش کاملا به ساخته های سال های دور وفادار است. سالهای که های فای درگیر دیجیتال بود! و اکثر ساخته ها صنعت صدا به سمت دیجیتالی شدن حرکت میکردن. چیزی که از اوایل دهه نود بلعکس شد, و دوباره صنعت صدا و ادیوفیل ها رفتن به سمت آنالوگ. سورس های ساخت دهه اخیر هرچقدر که به های اند نزدیک میشن تمایل بیشتری به صدای آنالوگ از خودشون نشان میدن!
سورس PD-10 هم مثل بسیاری دیگر از محصولات پایونیر مدار PureAudio داره که با فعال کردنش صدا به حدی کریستالی و شفاف میشه که وزن نت هارو گم میکنی! در این حالت صدای پایونیر خیلی شبیه به مدیا پلیر گرون قیمت Z1ES سونی شنیده میشه! اما فایل های فشرده شده موزیک اصلا به خوبی Z1 سونی پخش نمیکنه!
این سی دی پلیر با کلاس قیمت و برند سازنده ش خیلی صادق تر و با هویت تر از خیلی از برندهای مثلا های اند صدارو اجرا میکنه و مشخصه حرفش چیه, پایونیر PD-10 یه سی دی پلیر وفادار به دیجیتال با شاخص های دیجیتال ارزون قیمت که به اندازه ای ادعاء میکنه که میشه به راحتی باور کرد و گفت کارشو خوب انجام میده. ستاره های هم که به این سورس میدم در کلاس قیمت و برند سازنده است.
صدا
طراحی و ساخت