San Andreas Blu-ray Review

توضیحات

دسته: فیلم های Blu-ray

نوشته شده توسط بهرنگ برزین

سان آندریاس نام گسل بسیار عظیمی در آمریکای شمالی و خلیج کالیفرنیاست. این فیلم بر پایه زلزله ای 9.5 ریشتری در طول این گسل ساخته شده است. کارگردان فیلم "براد پیتون" متولد سال 1978 در آمریکاست. دقیقاً هم سن هستیم! قبل از این من از این کارگردان فیلم "سفر ۲: جزیره اسرارآمیز" دیده بودم. که اتفاقاً در اون فیلم هم "دواین جانسون" معروف به "راک" بازی می کرد. (ازش خوشم میاد) سان آندریاس یک تریلر بی نظیر و در بسیاری از موارد چندین لول بالاتر از دیگر ساخته چند سال اخیر هالیوود بحساب میاد. (از نظر من) به عنوان مثال سکانس رستوران بالای هتلی در شهر لس آنجلس است که بیننده شاهد 5 دقیقه تصویر برداری بدون کات "یک تِک" بی نظیر در سینمایی مدرن هالیوود است. از حرکت دوربین در آسمان و ورود از پنجره رستوران تا شروع زمین لرزه و تمام ویرانی ها تا حرکت به سمت پشت بام و در نهایت سقوط از طبقات هتل همگی بدون کات تصویر برداری شده است! این سکانس بی نظیره, بی نظیر.... شک نکنید اگر این فیلم یک کارگردان مطرح هالیوودی ساخته بود در طول سال هرچی جایزه مربوط به تصویربرداری بود تقدیمش میکردن.

اگر سیستم درست و حسابی سینمایی دارید نسخه بلوری این فیلم یکی از توصیه های جدی من بحساب میاد(خوشبختانه فیلم توسط شرکت وارنر ریلیز شده و در نسخه بلوری مربوط به آمریکا ریجن کد هم نداره) اما قبل از خرید بریم ببینیم نسخه بلوری فیلم در صدا و تصویر چی برای گفتن داره.

برای تست این فیلم بلوری پلیر پایونیر BDP-LX88 انتخاب کردم. هرچی باشه من از طرفداران جدی ویدئو پلیرهای پایونیر هستم و حتی اگر OPPO 105D هم در مدار داشته باشم, نمی تونم از پایونیر به سادگی بگذرم. دیگر کامپوننت ها هم که شامل فوکال, یاماها,SVS, سامسونگ و کابل های بلندگو و اچ دی ام ای WireWorld میشد.

تصویر سان آندریاس بروی بلوری اگر یکی از بهترین های سال نباشه, جزو کارهای بسیار خوب بحساب میاد. تصویر کنتراست بسیار خوبی داره و این کیفیت در تمام صحنه های روشن و تاریک حفظ میکنه. سایه ها بسیار خوب دیده میشن و در سکانس های تاریک شاهد جزئیات کامل در تصویر هستیم.

وضوح کلی تصویر بسیار خوبه, پوست و بافت اشیاء طبیعی و با جزئیات بالا دیده میشه اما در سکانس های CGI مثل تخریب ساختمان ها یکم جزئیات بیشتری دوست داشتم ببینم! اصلا بد یا حتی کم نبود, فقط احساس می کردم میشه در این تصاویر جزئیات بیشتری دید.

رنگ ها بسیار درخشان, طبیعی و بدون اشباع هستن, یکی از بهترین نکات مثبت تصویر این فیلم همین رنگ است که خیلی خوب کار شده است. بنظرم عدم استفاده از فیلترهای رنگ مسخره باعث شده تصویر اینقدر طبیعی و لذت بخش دیده بشه.

یکم نویز پشه ای و کمی گرین در طول فیلم همراه بیننده هست که خیلی اذیت کننده نیست و میشه نادیدشون گرفت.

حجم بیت ریت تصویر هم بین 19 تا 26 مگابیت و متوسط 22 متغیر بود که بسیار ایده ال بحساب میاد. در کل در نسخه خانگی بلوری سان آندریاس شاهد تصویر بسیار مطلوبی هستیم.

نسخه سه بعدی فیلم هم مثل اکثر نسخه های خانگی احمقانه و بی ارزش بود و حتی یک خط هم ارزش نوشتن نداشت.

صدا: Dolby Atmos و Dolby TrueHD 7.1

بی شک این فیلم یکی از بهترین ها در نسخه خانگی دالبی است. در اولین تست های که از این فیلم گرفتم باورم نمیشد این صدارو از دالبی می شنوم! نزدیک ترین فیلمی که من در Dolby TrueHD شنیدم, از Resident Evil: Extinction که نمیدونم چرا ازش ننوشتم! و Transformers- Dark of the Moon بوده. این اواخر هم از Terminator Genisys صدای دالبی خیلی خوبی شنیدم. و سان آندریاس هم یکی از خوب های دالبی بحساب میاد.

این فیلم انگار ساخته شده تا تفاوت های صدای دالبی ادموس به نمایش بزاره, اون هم با بهترین کیفیت های ممکن در ورژن خانگی این فرمت. و نه مثل Transformers: Age of Extinction که در نسخه خانگی یک دنیا با آنچه ازش در IMAX شنیدم فاصله داشت! شرمنده گرگ راسل عزیز! تو بودی که قسمت های قبلی ترانسفورمرز میکس کردی و همشون رفرنس های من در تست سیستم هستن. اما چهارمی واقعاً در نسخه خانگی بد بود! من یکی از طرفدارهای گرگ پی راسل بزرگ هستم, و در دفعاتی هم که سن اندریاس تست می کردم به این فکر می کردم که اگر این فیلم گرگ راسل میکس میکرد یه جور دیگه این کار انجام میداد. که خواهم گفت.

بیت ریت صدا در این فیلم فوق العاده بالاست, میانگین بین 7.5 تا 10 مگابیت بر ثانیه, در لحظاتی که نمایش بیت ریت فعال کردم تا 12 مگابیت هم بالا رفت که کمتر این میزان از بیت ریت در صدا دیده بودم! توجه کنید در دی وی دی حجم بیت ریت تصویر بین 4.5 تا 8 مگابیت متغیر است.حالا یکم کمتر یا بیشتر و در نسخه های سوپر بیت تا 10 مگابیت هم بیت ریت تصویر بالا میرفت. صدا هم که در نسخه دالبی 448 کیلوبایت و در dts استاندارد 754 کیلوبایت بود. در نسخه های سوپر بیت که همگی صدای دی تی اس داشتن حجم بیت ریت 1509 کیلوبایت بود که میشه 1.5 مگابیت که حجم بسیار بالای برای آن زمان بحساب میامد. اینجا ما داریم صحبت از 7.5 تا 12 مگابیت بر ثانیه در صدا می کنیم که برای صدا وحشتناک بالاست! 

صدا در بلوری سن آندریاس فوق العاده شفاف و کریستالی شنیده میشه و غیر قابل باور برای نسخه دالبی است!

افکت ها در حد خوبی کانالیزه هستن, گرد و خاک ناشی از تخریب ها به زیبایی در بین چهار کانال ساراند چرخش دارن. اجسام در پشت سر و بین کانال ها خرد میشن و به سمت هم پرتاب میشن. شعله های آتش از کانال های ساراند چرخشی حرکت میکنن که حس متفاوتی از صحنه به بیننده منتقل میکنن.

دیالوگ فوق العاده قوی شفاف و جلو شنیده میشه حتی در سکانس های اگشن که حجم موزیک و افکت ها بسیار سنگین و بالاست دیالوگ عالی شنیده میشه.

 موزیک متن فیلم بسیار ارکسترال و تاثیرگذار در کانال های اصلی اجرا میشه و از کیفیت های صدای این فیلم بحساب میاد.

صدای کانال LFE بی نظیر عالیه! دالبی داره یکی از ضعف های بزرگش که کانال باس بود در نسخه ای جدید کاملا برطرف میکنه و به کیفیت های dts نزدیک و در مواردی رقیب آن میشه. در این فیلم هم صدای فرکانس پایین بسیار عالی بود. افکت های فرکانس پاییت از کف شنیده میشن, مخصوصاً در لحظاتی که زمین لرزه اتفاق میوفته افکت های مربوط به تخریب و شکافت زمین از کف سالن می شنوید.

بهترین سکانس برای تست کیفیت صدای این فیلم سکانسی که سه بازیگر نوجوان فیلم وارد ورودی شهر میشن, لحظه ای که زمین لرزه شروع میشه زمین زیر پاتون موج برمیداره و لود بسیار سنگینی احساس می کنید, این صحنه یکی از لحظاتی که پیک های سنگین اونجور که دوست دارم می شنوم و بعد تخریب ها و ریختن آوار ساختمان ها به پایین اوج کیفیت دالبی ادموس در این فیلم است.

صدای فیلم به شدت به کانال های حقیقی صدا وابسته است که همین باعث شده قدرت DSP صدا کمی کم بشه! من دوست داشتم کمی دست به دست کانال ها در فضاهای مجازی بیشتر بود, اما در این فیلم خیلی همه چیز واقعی بود. این ضعف نیست, سلیقه کارگردان و میکس کننده صداست که اتفاقاً زیاد هم اذیت کننده نیست.

یادتون هست گفتم اگر گرگ راسل این فیلم میکس میکرد یک جور دیگه این کار انجام میداد؟ گرگ راسل تخصص عجیبی در ایجاد پیک های لحظه ای و شوک آور به بیننده داره, که سن آندریاس این پیک های لحظه ای که حجم بالای از افکت هارو در کانال ها تخلیه کنه نداشت, به جزء همان صحنه ورود بچه ها به شهر, اما در طول فیلم حجم یک نواختی از افکت های فرکانس پایین می شنویم که فقط حجم و شدتشون کم و زیاد میشه و این باعث میشه پیک های لحظه ای سنگین که من دوست دارم کمتر در این فیلم بشنوم! اما این اصلا ضعف بحساب نمیاد و همانطور که گفتم سلیقه و تکنیک صداگذار این فیلم است.

در کل بلوری سن آندریاس یکی از بهترین های تست صداست و من ازش لذت بردم.

تصویر

صدا

بررسی اولیه آمپلی فایر یاماها A3050 و بلندگوهای سری 8 فوکال

توضیحات

دسته: مطالب مخاطبین

نوشته شده توسط بهرنگ برزین

سلام و عرض ادب و احترام به جناب برزین و همگی دوستان
مجموعه آمپ یاماها 3050 و بلندگوهای سری 8 فوکال که شامل جلو 836vw و سنتر 800vw  و سوراند 807v بود، به دستم رسید و واقعا از ساخت آمپ و مجموعه بلندگوهای فوکال غرق در لذت شدم، واقعا قابل مقایسه با بلندگوهای قبلی ام که جامو 606 بود، نبوده و از نظر کیفیت ساخت و صدا بی نظیر می باشند.
بلندگوهای این سری (vw) طبق گفته شرکت تسراگروپ نماینده فوکال و همچنین شرکت سازنده، از نوع ادیشن بوده و جنس درایوها به مانند سری بلندگوهای الکترا می باشد و واقعا به معنی واقعی کلمه، هنر زیبای طراحی و کیفیت ساخت در این مدل مشهود و عیان است.
بلندگوهای فوکال گرچه هنوز در ابتدای راه اندازی می باشد و به بخاطر کارکرد کم هنوز به پایداری لازم نرسیده اند اما طبق فرمایش شما، حجم صدا در ولوم های بالا بدون آشفتگی و بهم ریختگی می باشد که این نشان از کیفیت و اعتبار این برند می باشد.
بزرگی و وزن زیاد بلندگوهای سنتر و سوراند باعث تعجب و حیرت من شد ، انتظار نداشتم با چنین بلندگوهایی روبرو شوم و البته باعث خوشحالی است چرا که در لودهای بالای صدا، صدای قوی تر و با ثبات تری  دریافت خواهیم کرد.
اگر بخواهم از نظر اندازه و طراحی مجموعه سری 8 فوکال و سری قبلیم که 606 جامو بود، مقایسه کنم، چثه و طراحی این بلندگوها اصلا قابل قیاس با جامو نبوده و زیبایی و جذابیت، دو عنصر مشهود شرکت فوکال است. گرچه سری 606 جامو بقول جناب برزین بیشتر از پولی که از انسان میگیره، به آدم صدا تحویل میده، و فکر کنم در آینده گاهی دلم برای جامو 606 تنگ خواهد شد .
آمپ 3050 یاماها که خیلی شیک و مدرن است، با وزن بسیار زیاد خود و با کوهی از امکانات و ساپورت انواع فرمت های صدا و تصویر و طراحی بی نظیر دستگاه که با دیدن آن لب به تحسین شرکت سازنده خواهیم گشود، با 150w قدرت (8 اهم ) مناسب ستاپ کردن این سری بلندگوها انتخاب شد که واقعا هم انتخاب بجا و شایسته ای بود. همانطور که گفته بودید تفاوت در اجرای فرمت های صدا مانند دالبی و dts و فرمت های صدای بلوری در این آمپ و آمپ قبلی که اونکیو 508 بود ، آشکار و واضح بوده و اونکیو در اجرای فرمت دالبی قوی تر بود که البته باعث تعجب من شد.
نصب و کالیبره بلندگوها نیز با توجه به سرعت و دقتی که از یاماها انتظار میرفت، با موفقیت صورت گرفت گرچه پیچیدگی های مخصوص به خود را داشت. نداشتن دفترچه راهنما بصورت کتابچه تنها نکته منفی بود که لازم است به آن اشاره کنم گرچه در سی دی همراه دستگاه بصورت فایل pdf موجود است.
موارد فوق گوشه ای از بررسی های اولیه بود که گفتم شاید مورد استفاده دوستان عزیز قرار گیرد.
در پایان خواستم از فرصت استفاده کرده و هم تشکری کرده باشم از جناب برزین عزیز بخاطر مشاوره و زحماتی که این مدت صبورانه پاسخگو بودند و همچنین از شرکت تسراگروپ بخاطر تخفیف های ویژه ای که در خرید بلندگوهای فوکال نسبت به بنده داشتند و زحماتی که بابت ارسال وسایل متحمل شدند ، نهایت تشکر را داشته باشم. و در آخر هم از جناب محمد پور از فروشگاه آکوستیک بخاطر همه مهربانی و محبتی که جهت خرید و ارسال آمپ یاماها و سایر ملزومات و تخفیف ها و ارسال هدایای ویژه ای که  در حق اینجانب داشتند، نهایت سپاس خود را اعلام می دارم.
کل مجموعه از هر دو فروشگاه با بسته بندی های خیلی عالی و بی نقص ارسال شد که این خود می تواند مهر تاییدی بر مشتری مداری این دو فروشگاه باشد.

استعلام قیمت دستگاههای ذکر شده از شهرهای دوبی و قطر توسط دوستان اینجانب نیز صورت گرفت که با توجه به اینکه مجموعه های عرضه شده توسط این دو فروشگاه در ایران با گارانتی عرضه می گردید، از نظر قیمتی کاملا به صرفه تر از کشورهای فوق الذکر بودند.
خرید موارد باقیمانده تجهیزات هم در ماههای آینده از همین دو فروشگاه صورت خواهد گرفت.
سپاسگزارم از استاد برزین و همه دوستان
حق یارتان

خرسند

CES 2016

توضیحات

دسته: اخبار

نوشته شده توسط بهرنگ برزین

بخش تجهیزات صوتی های اند نمایشگاه CES 2016 در هتل "PALAZZ0" شهر لاس وگاس آمریکا برگزار شد, که در ادامه مطلب می توانید عکس های اختصاصی این نمایشگاه که توسط Leo Yeh مدیر انجمن های اند تایوان ثبت شده است را ببینید.

Terminator Genisys Blu_ray Review

توضیحات

دسته: فیلم های Blu-ray

نوشته شده توسط بهرنگ برزین

قسمت پنجم از سری فیلم های نابودگر با عنوان "پیدایش" یکی از فیلم های مهم سال 2015 در بین علاقمندان به سینمای اگشن بود. در این مطلب نسخه خانگی بلوری فیلم را بررسی می کنم.

تصویر: نابودگر 5 در نسخه خانگی در یک مورد من یاد فیلم های مثل Knowing و Resident Evil: Afterlife انداخت, و اون نبود گرین و نویز در تصویر این فیلم بود! به هیچ عنوان نمیشه در هیچ سکانسی از این فیلم گرین اذیت کننده و نویزهای پشه ای مسخره دید. البته به گفته مهندش تقوی عزیز هنوز هم Knowing یکی از منحصر بفردترین تصاویر بدون گرین در بین نسخه های بلوری دارد. و اصلا نمیشه نابودگر 5 از لحاظ وضوح و کنتراست با این فیلم مقایسه کرد, که اتفاقاً یکی از ضعف های نابودگر جدید همین وضوح و کنتراست پایین فیلم در اکثر صحنه هاست.

شاید عمق رنگ سیاه و نمایش خوب سایه های تصویر یکی دیگر از موارد مثبت تصویر فیلم باشد.

همچنین حجم بیت ریت تصویر در سکانس های اگشن که نیاز به بیت ریت بالا هست تا انسجام و وضوح صحنه ها حفظ شود به 28 مگابیت در ثانیه میرسید که بسیار ایده ال است.

 اگر از تمیز بودن تصویر از گرین و نمایش سایه های خوب در نابودگر جدید بگذریم, میرسیم به ضعف های مثل تاری تصویر که در بسیاری از سکانس ها به حدی زیاد میشه که کاملا تو ذوق میزنه و اذیت میکنه. به جزء در سکانس روی پل که کنتراست, جزئیات و شدت نور به اندازه کافی خوب است, در اکثر سکانس ها با تصویری کدر, جزئیات ضعیف و کنتراست نچندان خوب روبرو هستیم! در بهترین حالت جزئیات اشیاء و بافت پوست بسیار ملایم است, اینقدر ملایم که در طول فیلم حس نیاز به وضوح و جزئیات بیشتر من خسته کرد.

دقایقی کوتاه از نسخه سه بعدی فیلم هم تست کردم, مثل اکثر نسخه های سه بعدی خانگی تصویر فقط پرسپکتیو داشت و خبری از بعد سوم نبود.

صدا:

کار میکس صدای این فیلم توسط "گرگ راسل" بزرگ انجام شده است, کسی که من خیلی زیاد دوستش دارم. اما این جرات هم دارم و داشتم که بدون توجه به بزرگ بودن نام ها آنچه میبینم و می شنوم بنویسم. درست یا غلط نظر من این است.

فیلم در نسخه بلوری با دو سیستم دالبی Dolby Atmos و Dolby TrueHD 7.1 عرضه شده است. من فیلم با فرمت Dolby TrueHD 7.1 تست کردم, نهایت بیت ریت فیلم در پیک های سنگین تا 4 مگابیت بر ثانیه هم میرسید که میزان بسیار خوبی بحساب میاد و اصلا جایی برای ایراد گرفتن نمیزاره.

در قسمت پنجم نابودگر با یک صدای Dolby Atmos عظیم در کانال LFE روبرو هستیم. صدای که حسابی شمارو هیجان زده خواهد کرد, این فیلم بدرد سیستم های با ساب ووفرهای فسقلی 8 اینچی نمیخوره, این صدا برای سیستم های درست و حسابی ساخته شده تا بیننده را سرجاش میخکوب کنه. و در پیک های سنگین 7-8 سانتی دیافراگم ساب ووفر سیستم جا به جا کنه. افکت های فرکانس پایین در طول فیلم و به ویژه سکانس اتوبوس بروی پل بی نظیر افکتیو و سنگین هستن. منظورم از افکت های سنگین صداهای الکی لود نیست. این سکانس با نهایت علم و تجربه گرگ راسل صداگذاری شده و فوق العاده درخشان است فوق العاده درخشان.

 افکت ها بسیار کریستالی دقیق و با جریان لحظه ای سنگین در کانال های صدا شنیده میشن و یک پله از کیفیت دالبی خانگی فراتر هستن.

دیالوگ در کل بسیار واضح و قوی شنیده میشه و فقط در بعضی لحظات احساس میشه کمی عقب هست! اما اذیت کننده نیست.

کمی دوست داشتم صدا کانالیزه تر و قدرت DSP صدا قوی تر بود! افکت ها در جاهای از فیلم بین کانال ها گم میشدن! و حس چند بعدی و چند ده کاناله ایده ال در کانال های ساراند به من منتقل نمیشد.

در آخر باز برمیگردم به قدرت و کیفیت این فیلم در کانال LFE بی شک و بی شک Terminator Genisys یکی از رفرنس های تست ساب ووفر بحساب میاد و از این بابت از من تاج طلایی سایت میگیره. اما در کل حتی نمیتونم امتیاز کامل 5 ستاره به صدای این فیلم بدم! دوست داشتم قدرت DSP خیلی بهتری از این فیلم میشنیدم. اما نمیتونم ایراد بزرگی هم از صدا بگیرم و همچنان مبهوت کانال فرکانس پایین این فیلم هستم.

تصویر

 صدا

نقش ساب ووفر در های فای

توضیحات

دسته: آنچه باید بدانید

نوشته شده توسط بهرنگ برزین

در این مطلب درباره نقش "ساب ووفر" در های فای صحبت می کنم. در مطالب قبلی از "اهمیت ساب ووفر" در سیستم های سینمایی نوشتم. و در این مطلب از نقش آن در های فای می نویسم.

همیشه بازی صدا از نوجوانی شروع میشه, شروعی که با هیجانات این دوره میطلبه که ساب ووفری در مدار باشه. اگر از همین سن وارد دنیایی اودیوفیلی نشیم(که بهتره که نشیم) ذهنمون درگیر جزئیاتی از صدا نمیشه که در بیشتر موارد هیچ ربطی به موسیقی ندارن و فقط جلوی ازتباط برقرار کردنمون با موزیک میگیرن. چیزی که خیلی از ما اودیوفیل ها ازش محروم هستیم!

اما وقتی وارد شدیم و سن هم یکم بالاتر رفت اهمیت صدای میدرنج برامون زیاد میشه و فکر می کنیم صدای خوب صدای که میدرنج بهتری داشته باشه. الان دقیقاً دارم به خودم اشاره می کنم. و از اینجاست که نقش ساب ووفر در موزیک کمرنگ تر میشه. یکم که بیشتر درگیر بازی های فای میشیم, وات آمپلی فایرها پایین تر میاد و در مواردی به زیر 10 وات میرسه. و اکثریت هم با وات کم آمپلی فایر کلاس میذاریم.(میذاشتم)

در اینجا به یک نکته بی ربط به این مطلب اشاره کنم: برای این که گوش بتونه رنج صدای بین 20 هرتز تا 20 کیلوهرتز که محدوده شنوایی انسان هست و اکثر بلندگوها در این محدوده سعی میکنن صدا تولید کنن بشنوه نیاز به شدت دسی بلی مشخص برای بلندگو است, یعنی باید شدت دسی بل صدا به حدی باشه تا بلندگو بتونه به حداقل و حداکثر توان فرکانسی تعریف شدش نزدیک بشه. این یعنی اگر مینیمم ورودی صدای یک بلندگو 40 وات باشه نمیشه با 5 وات شدت صدا ماکزیمم توان فرکانسی بلندگو شنید. گذشت زمانی که جی بی ال و کلیپش بلندگوهای کلاسیک با درایورهای بزرگ و مگنت های کوچیک میساختن که بالای 90 دسی بل حساسیت داشتن و با کمترین شدت صدا به حداکثر بازده فرکانسی میرسیدن. الان اون شدت جریان ها از کراس اور خیلی از بلندگوها رد هم نمیشه.

برگردیم به بحث اصلی: اکثر اودیوفیل ها برای ارضاع شدن حس شنوایشون علاقمند به موزیک های جاز و زیر مجموعه های این سبک هستن, حتی سنتی های ایرانی و محلی, دلیلش هم تک ساز بودن یا برجسته بودن سازهای بادی و زهی در این سبک از موزیک هاست, این همون چیزی که برای قلقلک دادن گوش یک اودیوفیل نیاز است. اوج لذت در پخش این سبک ها در لحضاتی به وجود میاد که یک ساکسوفون که معمولاً هم از نوع آلتو و تنور هستن تک نوازی میکنن. برای گوش کردن به پاپ موزیک های رایج آنچنان نیازی به درایورهای بزرگ و حتی ساب ووفر نیست, مگر در مواردی که شنونده بیس های سنگین دوست داشته باشه که هیچ دلیلی هم برای نفی آن نیست. اما جای در موزیک و سیستم های پخش صدا هست که پای بلندگوهای با دیافراگم های بزرگ و حتی ساب ووفر به وسط میاد, و آن موزیک های ارکسترال است.

یکی از چند سازنده بلندگو های موزیکال جهان کمپانی Wilson Audio است, ویلسون از معدود برندهای بلندگو سازه که از پایه برای موزیک ارکسترال طراحی شده است, چرا که موسس و مدیر این کمپانی آقای "Dave Wilson" مدیر اپرای "متروپولیتن نیویورک" بودن. که جزو 10 سالن برتر اپرای جهان بحساب میاد. ویلسون اودیو یکی از سوپر برندهای صنعت صداست که سازنده ساب ووفر "Thor's Hammer" با ارتفاء 1.5 متر و وزنی بیش از 180 کیلوگرم است, ساخت این محصول نه فقط برای اجرای سنگین ترین بیس های صداست, بله برای اجرای مهم ترین بخش صدای یک ارکستر عظیم است.

 به عنوان مثال اگر صدای ارکستر "هانس زیمر" شنیده باشید, متوجه هستید که برای اجرای آن صدا به حدی که نسیمی از آن در خانه شنیده شود نیاز به تجهیزاتی هست که با سیستم های فسقلی فول رنجی که "چهار مضراب" موسیقی سنتی پخش میکنه خیلی متفاوت است. در موسیقی که برای ارکستر نوشته میشه سازهای متعدد زهی, کوبه ای و بادی در بیس کار هستن.

تصویر بالا مربوط به ارکستر "فیلارمونیک دوبلین" است. به تعداد و بزرگی سازهای دقت کنید, چهار عدد ساز "تیمپانی" که نوعی طبل بزرگ در کاسه های مسی است و صدای به شدت شفاف, ضربه ای تند و بم دارد, تا طبل بزرگ و سازهای بادی سنگین مثل فرنج هورن و توبا و ترومپت همگی صداهای سنگین تولید می کنند. ويولاها, ويلونسل ها و کنترل باس ها (که شبیه به ویلونسل با فرکانس پایین تر هست) در کنار پیانو و سازهای دیگر صدای عظیم در سالن ایجاد می کنند.

در اجرای برخی از قطعات کلاسیک و اپراهای عظیم لرزشی معادل زلزله ای 3 ریشتری در کف استیج ایجاد می شود. برای جلوگیری از انتقال این لرزش به خارج از استیج در سالن های مثل همین سالن دوبلین یا خانه اپرای سلطنتی لندن, استیج بروی سازه های معلق و بروی چندین فنر عظیم میسازن. درست مثل لرزشگیرهای که ما زیر کامپوننت ها استفاده می کنیم تا جلوی لرزش بلندگوها و وارد شدن استرس به کامپوننت هارو بگیریم.

کلام آخر: موسیقی کلاسیک و اپرا بر پایه سازهای سنگین آکوستیک نوشته می شود, در بازسازی این سبک از موزیک و برای حفظ نت های پایین آن نیاز به تجهیزات پخشی هست که قدرت اجرای این فرکانس هارو داشته باشه. فلسفه ساخت بلندگوهای با درایورهای بزرگ و استفاده از ساب ووفر در ستاپ های های اند همین بازسازی سازهای پایه ای بم در خارج از سالن های ارکستر است.

The 36th Taipei Audio Fair

توضیحات

دسته: اخبار

نوشته شده توسط بهرنگ برزین

عکس ها از Leo Yeh

در ادامه مطلب ببینید